Brussel  - België

Copyright © 2004 Digitalefotosite Cor en Joke

Menu

Het Broodhuis op de Grote Markt

http://nl.wikipedia.org/wiki/Brussel_(stad)

Standbeeld van Koning Leopold II   1865-1909

Standbeeld van Koning Leopold II voor het Koninklijk Paleis

Twee van deze leeuwen bij de zijingang van het Koninklijk Paleis

Hertogstraat

Standbeeld van Koning Leopold II

Koninklijk Paleis - Paleizenplein

Het Koninklijk Paleis, het grootste van de paleizen, is de officiële residentie van de Belgische koning en zijn familie. Als de vlag wappert, is de koning thuis

Koninklijk Paleis - Paleizenplein

Koninklijk Paleis - Paleizenplein

Wacht bij het Koninklijk Paleis

Wacht bij het Koninklijk Paleis

Tuin voor het Koninklijk Paleis

Academiënpaleis

Het in 1823 als residentie van de kroonprins gebouwde paleis is sinds 1876 het gebouw van de Koninklijke Academie van België

Onze Lieve Vrouw van Laken kerk

Onder deze kerk bevind zich de Koninklijke Crypte.

Voor meer informatie over het vorstenhuis van België, zie volgende link

http://nl.wikipedia.org/wiki/Koninklijke_Crypte_(België)

Dit is het monument voor Leopold I, oftewel het Monument voor de Dynastie, in neogotische stijl, ontworpen door Louis De Curte en onthuld in 1881

Warandapark tegenover het Koninklijk Paleis

Monument in Warandapark

Fontein in Warandapark

Monument in Warandapark

Monument in Warandapark

Monument in Warandapark

Prieel in Warandapark

Fietsen leren in Warandapark

Zicht op het Koningsplein

Koningsplein

Midden op dit plein staat een beeld van Godfried van Bouillon, een Brabantse hertog die tijdens de eerste kruistochten in Palestina vocht en er ook stierf.

Op de achtergrond de Sint-Jacob op Koudenbergkerk de gevel van dit 18de eeuwse gebouw, lijkt op een klassieke tempel

Congresplein - Congreskolom - Graf van de onbekende soldaat

Aan de voet van de Congreskolom brandt de eeuwige vlam voor de Onbekende Soldaat ter nagedachtenis van de onbekende gesneuvelde soldaten uit de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. De inhuldiging vond plaats op 11 november 1922 en traditioneel wordt elk jaar op 11 november, de herdenkingsdag van de Wapenstilstand van de Eerste Wereldoorlog, de huldeplechtigheid ter ere van de Onbekende Soldaat gehouden. Deze plechtigheid wordt bijgewoond door de Koning en hoogwaardigheidsbekleders. Sedert enkele jaren herdenkt deze plechtigheid ook de helden en slachtoffers van alle gewapende conflicten. Hoogte van het geheel: 45,70 m, inclusief het standbeeld van 4,52 m

Congresplein - Congreskolom - Graf van de onbekende soldaat

Het standbeeld van Leopold I bovenop de kolom is van Guillaume Geefs.

Congresplein - Congreskolom - Graf van de onbekende soldaat

De beelden van de zittende vrouwen op elke hoek van de sokkel symboliseren de vier constitutionele vrijheden: de eredienst, het onderwijs, de pers en de vrijheid van vereniging.

Congresplein - Congreskolom - Graf van de onbekende soldaat

"Hier rust een onbekende soldaat voor 't Vaderland gesneuveld."

Baron Hortastraat - Standbeeld van Augustin-Daniel

Op het pleinvormig gedeelte boven de trap van de Baron Hortastraat staat het standbeeld van Augustin-Daniel, graaf van Belliard (1769-1832), een Frans officier en later ambassadeur. Als diplomaat was hij zeer actief ten voordele van de Belgische nieuwe staat. In zijn hand klemt hij trouwens de akte waarmee de Mogendheden de onafhankelijkheid van België garanderen. Hij werd op 28 januari 1832 door een beroerte geveld, enkele tientallen meters hiervandaan, in het Park van Brussel. Het marmeren beeld, één van de mooiste van Brussel, werd gebeeldhouwd door Guillaume Geefs (1805-1883), de sokkel is van architect Tilman-François Suys. Het beeld is gedateerd 1836, het werd ingehuldigd op 23 september 1838 en was het eerste in Brussel opgerichte herdenkingsmonument na de onafhankelijkheid. Om het te kunnen bekostigen stond het leger één dag soldij af.

Monument en fontein op het Grasplein met burgemeester Charles Buls hij was dit van 1881 tot 1899

Grote Markt - Oostkant  (links van het broodhuis)

Grote Markt - Broodhuis  (Oostkant)

Het Broodhuis werd voor het eerst gebouwd in 1536, maar in 1873 herschapen. Het was ooit de residentie van Spaanse koningen, maar is nu het museum van de stad Brussel, met 16de-eeuwse kunst en 750 beeldjes van Manneke Pis.

Dak en toren van het Broodhuis

Grote Markt - Oostkant  (rechts van Broodmarkt)

Het 2de huis van links heet De Duif en was het huis van Victor Hugo, de verbannen Franse schrijver die er in 1852 ging wonen.

Grote Markt - Het Huis van de Hertogen van Brabant  (Zuidkant)

Dit gebouw is een groep van zes gildehuizen. Het door Guillaume de Bruyn ontworpen geheel is neoclassicistisch met Vlaamse toevoegingen

Grote Markt - Het Huis van de Hertogen van Brabant  (Zuidkant)

Grote Markt - Het Huis van de Hertogen van Brabant  (Zuidkant)

Grote Markt - Het Huis van de Hertogen van Brabant  (Zuidkant)

Grote Markt - Westkant

Grote Markt - Westkant

Grote Markt - Westkant

Grote Markt hoek Karel Bulsstraat - Poortje van Everard 't Serclaes

Grote Markt hoek Karel Bulsstraat - muurplaquette met de tekst

Aan Karel Buls burgemeester van de Stad Brussel van de erkentelijke kunstenaars 1899

Grote Markt hoek Karel Bulsstraat onder het poortje - Everard 't Serclaes

Deze grote bronzen plaat is het werk van Julien Dillens (1849-1904) en werd, omringd door grote feestelijkheden, ingehuldigd op 20 juli 1902. De drie halfverheven beeldhouwwerken stellen belangrijke episodes voor uit het leven van 't Serclaes en van Brussel. Het eerste stelt de herovering van de stad op Lodewijk van Maele voor, onder de leiding van 't Serclaes, het tweede toont ons de Blijde Intrede van Wenzel van Luxemburg en Johanna van Brabant, na de herovering in 1356, en het derde tafereel beschrijft ons de belegering van het kasteel van Gaasbeek door de woedende Brusselaars in 1388, die de dood van 't Serclaes, op een laffe manier vermoord, kwamen wreken. Na een maand belegering werd het kasteel met de grond gelijkgemaakt. De volksheld was gewroken! Dit laatste wapenfeit zou ook de oorsprong van de term "kiekefretters" zijn, de spotnaam van de Brusselaars. Het proviand tijdens de belegering van het kasteel van Gaasbeek zou namelijk voor een groot deel uit dikke Brusselse kippen hebben bestaan. Op drie verschillende plaatsen op de bas-reliëfs wordt er trouwens verwezen naar dit al even belangrijk historisch feit. Iedereen die voorbij de gedenkplaat komt, mag natuurlijk niet nalaten even over de gestrekte arm te wrijven van de verminkte Everhard 't Serclaes, met naast hem zijn trouwe hond. Het volksgeloof is er namelijk heilig van overtuigd dat het geluk meebrengt, meer zelfs: ongehuwde meisjes kunnen rekenen een "goede" man binnen het jaar te ontmoeten

Everard 't Serclaes werd in de 14de eeuw gedood bij de verdediging van Brussel

Grote Markt - Stadhuis  (Zuidwestkant)

Het plan voor een stadhuis dat de groei van Brussel als een belangrijk Europees handelscentrum weerspiegelt, bestond al sinds het einde van de 13de eeuw. Het duurde tot 1401 voor de eerste fundamenten werden gelegd en het gebouw werd in 1459 voltooid. Het was toen het mooiste openbare gebouw van het land, en dat is het nog steeds. Jacques van Thienen kreeg de opdracht voor het ontwerp van de linkervleugel en de klokkentoren, waarvoor hij versierde zuilen, beelden, torentjes en bogen gebruikte. Jan van Ruysbroeck begon in 1449 met de toren en de spits. In 1995 werd het standbeeld (1445) van de beschermheilige van de stad, Sint-Michiel, gerestaureerd en in 1997 weer boven op de toren gezet, waar het als windvaan dient. 

Grote Markt - Spits van het Stadhuis  (Zuidwestkant)

Deze spits is 96 meter hoog en is wat scheef

Grote Markt - Stadhuis  (Zuidwestkant)

137 beelden sieren de muren en vele ramen (Ik heb ze niet nageteld)

Grote Markt - Stadhuis  (Zuidwestkant)

137 beelden sieren de muren en vele ramen (Ik heb ze niet nageteld)

Grote Markt - Stadhuis  (Zuidwestkant)

Grote Markt - Noordkant

1ste huis van links heet De Vos en werd in 1690 als gildehuis van de kooplieden gebouwd door de Vlaamse architecten Marc de Vos en van Nerum. Op de gevel staan onder meer St.-Nicolaas, patroonheilige van de kooplieden, en spelende cherubijnen

2de huis van links heet Den Hoorn en is gebouwd in Italiaans-Vlaamse stijl. Bijzonder aan dit Schippersgildehuis (1697) is de in de vorm van een 17de eeuwse achtersteven geconstrueerde gevel

1ste huis van rechts heet De Koning van Spanje werd in 1697 gebouwd door het machtige bakkersgilde en is genoemd naar Karel II van Spanje. Bovenop de achthoekige koperen koepel staat een dansend beeld van goud

De Koning van Spanje

Bovenop de achthoekige koperen koepel staat een dansend beeld van goud

De Koning van Spanje

Buste van Karel II van Spanje

De Koning van Spanje

De gouden buste boven de ingang stelt Sint-Aubert voor, patroonheilige van de bakkers

De Koning van Spanje

Huisvest nu het mooiste café van de Grote Markt, met uitzicht op het levendige plein en zijn gebouwen

Grasmarkt - Best Western Premier Hotel Carrefour de L'Europe

Grasmarkt

Boterstraat 31 - Biscuiterie Dandoy

Deze winkel is beroemd om zijn traditionele boterkoek

Boterstraat

Anspachlaan - De Beurs van Brussel

De Beurs van Brussel is een eclectisch beursgebouw, gebouwd tussen 1868 en 1873, door architect Léon-Pierre Suys. Het beeldhouwwerk werd onder andere door Auguste Rodin uitgevoerd.

Het gebouw geeft haar naam aan het Beursplein en bevindt zich aan de Anspachlaan in Brussel
 

Top

Zuidstraat - Achterkant van De Beurs van Brussel

Boterstraat - Gotische gevel van de Sint-Niklaaskerk

Op deze plaats werd aan het eind van de 12de eeuw een kerk gebouwd, maar net als een groot deel van de Benedenstad werd deze beschadigd tijdens het Franse bombardement van 1695. Een kanonskogel boorde zich in een binnenzuil en de klokkentoren stortte uiteindelijk in 1714 in. Er werden vele restauratieprojecten gepland, maar het duurde tot 1956 eer de westkant van het gebouw een nieuwe, gotische gevel kreeg. De naar Sint-Nicolaas genoemde kerk bevat uit 1381 stammende koorstoelen met fraaie medaillons die het verhaal van de heilige vertellen. Ook interessant is dat de kapel in een hoek werd gebouwd, vermoedelijk om de stroming ven een oude rivier te ontlopen

Boterstraat - Ingang Sint-Niklaaskerk

Stripfiguur op de wand

St.-Goriksplein - St.-Gorikshallen

In veel opzichte kan het St.-Goriksplein als de geboorteplaats van de stad worden beschouwd. In de 6de eeuw werd een aan St.-Gorik gewijde kapel gebouwd en in 977 kwam er een fort te staan, opgevolgd door een 16de eeuwse kerk die er tot de 18de eeuw stond. In 1881 werd in neorenaissancistische stijl een overdekte vleesmarkt gebouwd. Het gebouw van staal en glas werd in 1985 gerenoveerd. De hal dient nu als cultureel centrum

Jeu de boulebaan bij de St.-Gorikshal

Achterkant - St.-Gorikshallen

St.-Gorikshallen

St.-Goriksplein

Tot halverwege de 19de eeuw was dit plein een eiland met daaropmeen van de oudste kapellen van Brussel. Rivier de Zenne stroomt hier nog steeds onder het plaveisel; op de binnenplaats kunt u een klein stukje van de rivier zien,

Top

Deze poortdoorgang leidt naar een binnenplaats

Binnenplaats aan St.-Goriksplein

Binnenplaats aan St.-Goriksplein - klein stukje van de rivier de Zenne

Binnenplaats aan St.-Goriksplein - klein stukje van de rivier de Zenne

Binnenplaats aan St.-Goriksplein - klein stukje van rivier de Zenne met vissen en muntjes

Binnenplaats aan St.-Goriksplein - klein stukje van de rivier de Zenne

Binnenplaats aan St.-Goriksplein

Binnenplaats aan St.-Goriksplein

Sint-Katelijneplein - Viswinkel

Sint-Katelijneplein - Sint Katelijne kerk

Helaas resteert van de eerste in de 15de eeuw gebouwde kerk alleen de in 1629 toegevoegde barokke toren. De huidige, op de Saint-Eustache in Parijs geïnspireerde kerk werd in 1854-1859 opnieuw ingericht door Joseph Poelaert in een keur van stijlen. Opmerkelijk aan het interieur zijn een 14de eeuws beeld van de Zwarte Madonna en een portret van Sint Katelijne zelf. Er staat een typisch Vlaamse preekstoel die uit de parochie van Mechelen afkomstig kan zijn. Er zijn twee indrukwekkende, door Gilles-Lambert Godecharle gebeeldhouwde graftomben. 

Top

Sint-Katelijneplein - Achterkant Sint Katelijne kerk

Zijkant Sint Katelijne kerk

Sint-Katelijneplein - Zwarte Toren

Dit is een restant van de 12de eeuwse stadsmuren.

 Hoewel dit gebied sinds de 13de eeuw aan de H. Catherina was gewijd, werd het Sint-Katelijneplein pas aangelegd nadat het waterreservoir dat hier lag was opgevuld. Het in 1870 bestrate plein telt naast het vredige kerkgebouw ook nog drukke en goede visrestaurants. Het centrale plein was ooit de belangrijkste vismarkt van de stad en is nog altijd de beste plaats om te genieten van de beroemde Brusselse zeevruchten

Links de Baksteenkaai - Rechts de Brandhoutkaai

De strook daartussenin met vijvertjes en fonteinen was vroeger een kanaal, in 1870 werd dit overdekt en werd de vismarkt hiernaartoe verplaatst. Deze traditie wordt in stand gehouden door de talloze visrestaurants aan beide kaden en in de straten in de buurt

Baksteenkaai en Brandhoutkaai

Baksteenkaai en Brandhoutkaai

Baksteenkaai

Baksteenkaai en Brandhoutkaai - Fontein

Baksteenkaai en Brandhoutkaai - Fontein

Baksteenkaai en Brandhoutkaai - Fontein

Top

Baksteenkaai en Brandhoutkaai - Fontein

Baksteenkaai en Brandhoutkaai - Fontein

In Brussel hebben ze ook zwervers

En zo zijn vele slechte straten in Brussel

Bagijnhof - Sint Jan de Doperkerk van het Begijnhof

Deze Natuurstenen kerk werd in 1676 gesticht rond een oude, in 1250 gestichte begijnengemeenschap. Op de velden en boomgaarden eromheen stonden verblijven voor zo'n 1200 begijnen, leden van een lekenorde die zich na een mislukt huwelijk of na het heengaan van hun man wijdden aan liefdadigheid en het kloosterleven. In de middeleeuwen beheerden de begijnen een wasserij, een ziekenhuis en een windmolen voor de mensen in de stad. De nog altijd populaire kerk staat ook bekend om zijn 17de eeuwse Vlaams-barokke details, met name de uivormige torens en versierde muren. Het eveneens barokke schip is voorzien van cherubijnen, engelen en krullen. De biechtstoelen zijn versiert met allegorische figuren en heiligen. Minder gebruikelijk zijn de voor het doorlaten van meer licht verbrede gangpaden. In de apsis staat een beeld van Johannes de Doper. De uit 1757 stammende preekstoel is een fraai voorbeeld van barokke houtsnijkunst, met Sint-Dominicus en een ketter

Bagijnhof - Ingang Sint Jan de Doperkerk van het Begijnhof

Brouckéreplein - Hotel Metropole

Het gebied tussen het Rogierplein en het Brouckéreplein staat bekend als de hotelwijk van Brussel. Een van de oudste en mooiste hotels in deze buurt is het Metropole.

In 1891 kocht de Wielemansbrouwerij het gebouw en droeg architect Alban Chambon op om het interieur opnieuw te ontwerpen, geld speelde daarbij geen rol. Het resultaat was een mooi artnouveauhotel dat in 1895 werd geopend en sindsdien talloze beroemde gasten heeft ontvangen, onder wie actrice Sarah Bernhardt. In 1911 was het hotel de locatie van de wetenschappelijke conferentie Conseil Physique Solvay, die werd bijgewoond door de grote wetenschappers Marie Curie en Albert Einstein.

Noorddoorgang

Deze winkelpassage uit 1882 loopt van de Adolphe Maxlaan naar de Nieuwstraat

Nieuwstraat

Het winkelend publiek bezoekt de drukke Nieuwstraat al sinds de 19de eeuw vanwege de redelijk geprijsde goederen en goed gelegen winkels. Deze met de Amsterdamse Kalverstraat te vergelijken straat is de belangrijkste winkelstraat van de stad

Martelaarsplein - Herdenkingsmonument

In september 1830, ten gevolge van de gebeurtenissen die aanleiding gaven tot de onafhankelijkheid van België, werd een Commissie gevormd voor het oprichten van een herdenkingsmonument. Het Sint Michielsplein, waar de gesneuvelde helden begraven liggen, werd uitgekozen als locatie voor dit grafmonument en het plein werd omgedoopt tot Martelaarsplein.

Het monument, ontworpen door beeldhouwer Guillaume Geefs (1805-1883) en architect Louis Roelandt (1783-1864), werd ingehuldigd op 24 september 1838. Het bestaat uit een crypte met overdekte galerij, met in het midden een voetstuk uit blauwe hardsteen met sculpturen en bas-reliëfs uit wit Carraramarmer.

De galerij biedt plaats aan 27 zwart marmeren gedenkstenen waarin de namen van de 450 gesneuvelde helden gegraveerd zijn. De opening naar de crypte wordt afgebakend door een gietijzeren borstwering, met op elke hoek een bronzen lantaarn.

Onderaan de sokkel vertellen vier bas-reliëfs de belangrijkste gebeurtenissen uit de strijd van 1830.

Op de hoeken van een tussenniveau rusten vier beschermengelen. Ze verbeelden "de Strijd", "de Overwinning", "het Martelaarschap en de Teraardebestelling" en "de Hoop en het Ingetogen Gebed". Helemaal bovenaan de sokkel staat een jonge vrouw die de vrijheid voorstelt. Aan haar voeten rust de Belgische leeuw, met in zijn klauwen de gebroken ketenen van de slavernij.
 

Top

Martelaaarsplein - Kabinet van Patricia Seysens Vlaams minister van Economie

daarvoor het standbeeld van Frédéric de Mérode

Monument opgericht door de Stad Brussel ter nagedachtenis van Frédéric de Mérode, een held van de Revolutie van 1830. Het medaillon en het standbeeld zijn van Paul Du Bois (Aywaille, 1859 - Ukkel, 1938). De originaliteit van de compositie bestaat erin dat er geen sokkel met daarop een beeld te zien is, maar dat er een dynamische verhouding ontstaat tussen een herinneringszuil in Art nouveau en het beeld van een vrijwilliger en zijn wapen, geplaatst nabij de grond. de Mérode raakte gewond nabij Berchem, op 24 oktober 1830 en bezweek op 5 november te Mechelen aan zijn verwondingen. Het monument werd ingehuldigd op 23 september 1897.
 

Martelaaarsplein - Politie ter paard

Martelaaarsplein - Kabinet van de Minister-President - Vlaamse Regering

Muntplein - Koninklijke Muntschouwburg

Dit theater werd voor het eerst gebouwd in 1817 op de plek van een 15de eeuws muntslagerij (Hôtel des Monnaies), maar na een brand in 1855 resteren alleen de voorkant en het fronton van het originele neoclassicistische gebouw. Na de brand werd het theater weer opgebouwd door architect Joseph Poelaert. Het oorspronkelijke theater liet voor de brand echter zijn sporen na in de geschiedenis, toen op 25 augustus 1830 een opvoering van De stomme van Portici tot een nationale opstand leidde. Toen de tenor het nationalistische Amour Sacré de la Patrie inzette, zette hij een reeds ontevreden stad in vuur en vlam. Dit leidde samen met het liberalisme van de Franse revoluties tot een opstand. Het publiek stroomde de straat op, de onafhankelijkheidopstand was begonnen

De Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen

De Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen (Frans: Galeries royales Saint-Hubert) vormen een complex van drie met glas overdekte winkelgalerijen in het centrum van Brussel, namelijk de Koningsgalerij, de Koninginnegalerij, en de Prinsengalerij.

De galerijen zijn gelegen in de wijk Ilôt Sacré. Ze werden ontworpen in 1837 door de jonge architect Jean-Pierre Cluysenaar, en gebouwd in 1846. De naam komt van de vroegere Sint-Hubertusstraat die liep van de Grasmarkt tot de Beenhouwersstraat.

De galerijen zijn samen 230 meter lang, 8 meter hoog en bieden plaats aan een aantal gespecialiseerde luxewinkels, cafés en eetgelegenheden.

Op 1 maart 1896 vond hier in een zaal van de krant "La Chronique" de eerste filmvoorstelling in België plaats, door de gebroeders Lumière.
 

Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen

Arenbergstraat - In en uitgang van Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen

Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen

Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen

Top

Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen

Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen

Sint Jansplein - Standbeeld van Gabriëlle Petit

Dit bronzen standbeeld van beeldhouwer Egide Rombaux werd ingehuldigd in juli 1923. Gabrielle Petit, een verzetsstrijdster tijdens WOI en geboren op 20 februari 1893 werd door de Duitsers terechtgesteld op 1 april 1916. Het franstalige, nogal pompeuze, opschrift aan beide zijden van de sokkel luidt als volgt: "Ik ben net terdood veroordeeld. Ik zal morgenvroeg gefusilleerd worden. Leve de koning, leve België… …en ik zal hen tonen op welke manier een Belgische vrouw kan sterven".

Beenhouwersstraat

Stoofstraat - Manneken Pis

Manneken Pis is een standbeeldje in het centrum van Brussel en stelt een plassend jongetje voor. Het 58 cm grote ventje op een sokkel is geplaatst aan de hoek van de Stoofstraat en de Eikstraat, niet ver van de Grote Markt. Het betreft een bronzen beeldje dat Hiëronymus Duquesnoy in 1619 in opdracht van het stadsbestuur heeft gemaakt als versiering van een publieke fontein waarbij het lijkt alsof het jongetje urineert. Bij speciale gelegenheden plast hij bier of wijn in plaats van water.

Het huidige beeldje is een afgietsel van het eerste, dat in 1817 werd vernield.

Manneken Pis is wereldberoemd vanwege zijn guitige uiterlijk en de legenden die om zijn persoon werden geweven. De bekendste legende verhaalt over een jongetje dat de stad gered had door vlammen of een brandende lont te blussen door erop te plassen.

Ook zijn uitgebreide garderobe van meer dan 700 kostuums is wereldwijd bekend. Zijn eerste tenue werd op 1 mei 1698 geschonken door de gouverneur van de Oostenrijkse Nederlanden, Maximiliaan II Emanuel van Beieren, ter gelegenheid van de feestelijkheden van een van de gilden van Brussel. Nog steeds wordt elke gelegenheid aangegrepen om aan het Manneken een nieuw kostuumpje te schenken. Deze zijn zo gemaakt dat het ventje nog wel zijn dagelijkse arbeid kan blijven uitoefenen. De kleding van het Manneken wordt zorgvuldig bijgehouden in het museum van de stad aan de Grote Markt. Zijn jaslengte is 25 cm, zijn broeklengte 26 cm. Zijn garderobe telt onder andere een Elvis Presley-kostuumpje, voetbaltenues, een Mickey Mouse -outfit, en vele andere. Het Manneken heeft nu (2006) al 30 jaar een officiële aankleder, de rasechte Brusselaar Jacques Stroobants. Zijn vrouw maakte zo'n tweehonderd kostuums voor Manneken Pis.

Het beeldje werd reeds meerdere malen van zijn voetstuk gehaald door vandalen en grappenmakers. Zo bijvoorbeeld op 26 juni 1817, toen in een krant volgend gedichtje tot troost van de verbijsterde Brusselaars werd gepubliceerd:

Ey lieve meisjes! Staakt geschrei
Al koomt gy door dees dievery
een zoeten troost te missen;
hij zal met nerstig onderzoek
nog wel eens koomen uit den hoek
om zonder schroom te pissen.
De twist tussen Brussel en Geraardsbergen (zie Manneken Pis van Geraardsbergen), die draait om de vraag wie nu het oudste beeldje van deze identieke tweeling zou bezitten, raakt waarschijnlijk nooit beslecht.

In 1985 heeft Manneken Pis een "zusje" gekregen, Jeanneke Pis. Dit is een recent initiatief van de lokale horeca zonder historische basis.

In het Frans-Vlaamse dorp Broksele staat ook een beeld van Manneken Pis. Het is door de stad Brussel aan het kleine dorp geschonken, vanwege de gelijke etymologie van de twee plaatsnamen (beide van "Broeksele", oftewel "vestiging in het moeras").

In de Koksijdse Senegalese Wijk stond vanaf 1923 een beeldje van Manneken Pis, geplaatst door een Brussels kolonel. Later werd het vervangen door een Onze Lieve Vrouw-beeldje, op 21 juni 2008 werd het beeldje officieel teruggeplaatst.

 

Stoofstraat - Manneken Pis

Zavelstraat - Onze Lieve Vrouwe ter Zavelkerk

Deze Mooie kerk is samen met de Sint Michiels en Sint Goedelekathedraal een van de beste overgebleven voorbeelden van Brabantse gotiek in België. Er werd hier voor het eerst een kerk gebouwd toen het kruisboogschuttersgilde toestemming kreeg om een O.L.-Vrouwekapel te bouwen op deze zandheuvel. Volgens de legende had een jong meisje in Antwerpen een visioen waarin de Maagd Maria haar opdroeg om haar beeld naar Brussel te brengen. Het meisje vervoerde het beeld per boot over de rivier de Zenne en schonk het aan de kruisboogschutterskapel, die daarop al snel pelgrims aantrok. In 1400 begonnen werkzaamheden ter vergroting van de kerk, maar door geldgebrek duurde de voltooiing ervan tot 1550. 

Kleine Zavel

De Kleine Zavel in Brussel is een vrij recent plein: het werd pas in 1890 plechtig geopend. Het smeedijzeren hekwerk wordt onderbroken door 48 gotische zuilen die elk een standbeeld dragen van de verschillende Brusselse ambachten. Elk standbeeldje draagt de typische klederdracht en attributen van het betrokken vak: zo uitgedost stappen de leden van de ambachten jaarlijks mee in de Ommegang.

De Kleine Zavel werd in 1972 beschermd als landschap.
 

Top

Kleine Zavel

In het midden van de Kleine Zavel staat het standbeeld van de graven van Egmont en Hoorn, die onthoofd werden op de Grote Markt. Het voetstuk is versierd met de wapenschilden van de twee graven. Oorspronkelijk - dat is vanaf 1864 - stond hun standbeeld op de terechtstellingsplaats zelf, op de Grote Markt voor het Broodhuis, maar in 1879 werd het overgebracht naar de Kleine Zavel. Rond Egmont en Hoorn staan tien standbeelden van bekende figuren uit de 16de eeuw.

Het Jubelpark

Het Jubelpark (Frans: Parc du Cinquantenaire) is een (tentoonstellings)park in Brussel dat werd aangelegd onder impuls van Koning Leopold II om de vijftigste verjaardag van de Belgische onafhankelijkheid (1880) te vieren.

De gebouwen aan het Jubelpark zouden misschien gebruikt worden voor het huisvesten van de Europese Raad, in het kader van Brussel als Europese hoofdstad.

Onder het Jubelpark loopt de Jubelparktunnel.

 

Het Jubelpark - Triomfboog

Het opvallendste bouwwerk is de triomfboog, die in 1905 werd voltooid. Hij bestaat uit drie gelijke bogen met bovenop de boog een bronzen beeld dat Brabant op een strijdwagen, voortgetrokken door vier paarden, voorstelt. Aan de voet van de triomfboog vindt men aan weerszijden in totaal acht beelden die de overige provincies verbeelden. (België had in totaal 9 provincies toen de triomfboog gebouwd werd. De staatshervormingen brachten hier verandering in.) De beelden werden gemaakt door Thomas Vinçotte, Jef Lambeaux, Charles Van der Stappen, Albert Desenfans en Guillaume De Groot.

De zuilengalerij die aan weerszijden van de boog vertrekt leidt naar gebouwen waarin onder meer zijn ondergebracht:

Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis
Autoworld
Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis
 

Het Jubelparkcomplex huisvest eveneens het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium, de grote moskee van Brussel en de Brusselse Groendienst. Daarnaast zijn er nog enkele interessante fonteinen (Congo-fontein), beelden en paviljoenen ('De Menselijke Driften', de toren van Beyaert, ...).

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Top

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Jubelpark- Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis

Jubelpark - Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Top

Het Jubelpark

Samson in het Jubelpark

Het Jubelpark

De Maaier

De stedebouwers

Het Jubelpark

Het Jubelpark - Herdenkingsmonument

Het Jubelpark - Herdenkingsmonument

Het Jubelpark

Het Jubelpark

Top

Het Jubelpark

Het Jubelpark - Beelden aan de zuilen van de Triomfboog

Het Jubelpark - Beelden aan de zuilen van de Triomfboog

Het Jubelpark - Beelden aan de zuilen van de Triomfboog

Het Jubelpark - Beelden aan de zuilen van de Triomfboog

Het Jubelpark - Onder de Triomfboog

Het Jubelpark - Plaquette met de tekst

Hulde aan de dynastie België en Congo erkentelijk

Jubelpark- Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis

Jubelpark- Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis

Jubelpark - Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis

Top

Jubelpark - Fontein

Jubelpark - Fontein

Jubelpark

Jubelpark - Fontein

Jubelpark

Montgomeryplein

Standbeeld van Maarschalk Montgomery, die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan het hoofd was van het Engelse leger die op 3 september 1944 Brussel bevrijde. In 1951 werd hij adjunct-commandant van de Atlantische Machten in Europa.

Maarschalk Montgomery

Standbeeld van General Albert Thys 1849-1915

Beeldjes aan een kantoorgebouw

Top

Beeldjes aan een kantoorgebouw

Wetstraat - Theater Royal du Parc

Wetstraat - Paleis der Natie

Het door de Fransman Barnabé Guiard ontworpen Paleis der Natie werd in 1783 gebouwd en in 1883 na een brand gerestaureerd. Sinds1831 zetele beide kamers van het parlement er

Sint-Goedelevoorplein - Sint Michiels en Sint Goedelekathedraal

De Kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele is het belangrijkste kerkgebouw in het oude centrum van Brussel. De bouw van de kathedraal werd in het begin van de 13de eeuw aangevat onder de leiding van Hendrik I, hertog van Brabant. Tot aan de opsplitsing van het bisdom Mechelen in 1961 was het een collegiale kerk die gewijd was aan Sint-Michiel en waarin in 1047 een kapittel ter ere van Sint-Goedele werd gesticht.

In de tweede helft van de 20e eeuw werd het bisdom Mechelen heringedeeld: enerzijds werd het bisdom Antwerpen afgesplitst (de O.L.Vrouw-kerk van Antwerpen werd als Onze-Lieve-Vrouwekathedraal de kathedraal van dit nieuwe bisdom). De rest van het vroegere bisdom Mechelen werd herdoopt tot het aartsbisdom Mechelen-Brussel. De primaat van België behield, zoals voordien, zijn zetel te Mechelen in het aartsbisschoppelijk paleis. De hoofdkerk van Brussel werd tot kathedraal verheven.

Rond de eeuwwende ontstond de traditie om de kathedraal naar Sint-Michiel en Sint-Goedele te noemen.

Architectuur
De kathedraal werd gebouwd met Gobertangesteen. De gewelfhoogte van het schip is 26,5 meter.

Het laatste kwart van de 20e eeuw vond de meest intensieve restauratiecampagne van de Sint-Michielskathedraal plaats. Dat het middeleeuwse gebouw meerdere constructieproblemen had (onder andere inefficiënte positionering van de luchtbogen) was al langer bekend. Tijdens vroegere restauraties was men er nooit in geslaagd deze constructieproblemen op te lossen. In sommige gevallen waren ze zelfs verergerd. Bij de laatste restauratie slaagde men er evenwel in de constructie voor lange tijd te stabiliseren. Een hele rits secundaire problemen, zoals waterinsijpeling, werd eveneens grondig aangepakt.

In deze kathedraal werd de schilder Rogier Van der Weyden begraven.

Muziek
Het groot Grenzing-orgel in het schip, waarvan de kast als een zwaluwnest hangt onder de gewelven, werd ingehuldigd in oktober 2000. Het orgel telt 4300 pijpen, verdeeld over 63 registers, 4 manualen en 1 pedaal. Dit instrument is het werk van de Duitse orgelbouwer Gerhard Grenzing en zijn Spaanse medewerkers uit Barcelona. Het kastontwerp is van de Engelse architect Simon Platt. De huidige kapelmeester van de kathedraal is Kurt Bikkembergs.

De zuidelijke toren herbergt een beiaard met 49 klokken, die door de Koninklijke Eijsbouts werden gegoten
 

Sint Michiels en Sint Goedelekathedraal met borstbeeld van Koning Boudewijn

Hoofdingang Sint Michiels en Sint Goedelekathedraal

Sint Michiels en Sint Goedelekathedraal

Konin Boudewijn voor Sint Michiels en Sint Goedelekathedraal

Sint Michiels en Sint Goedelekathedraal

Top

Zijkant van Sint Michiels en Sint Goedelekathedraal

Zijkant van Sint Michiels en Sint Goedelekathedraal

Standbeeld van D.J. Card. Mercier (1851 - 1926

Eeuwfeestlaan - Atonium

Het Atomium is een monument in het Heizelpark in Brussel.

Reden van bouw
Het Atomium staat voor de Wereldtentoonstelling in Brussel in 1958, de zogenaamde Expo 58, als symbool voor het metaal “ijzer“ dat sterk in ontwikkeling was, en een belangrijke rol speelde in de optimistische kijk op ontwikkeling in de jaren vijftig. Vreemd genoeg werd bij de bouw besloten dat de bollen niet van staal, maar van aluminium gemaakt moesten worden. Dit materiaal was ook een materiaal in opkomst. Het heeft echter niet de kubisch ruimtelijk gecentreerde, maar de kubisch vlakgecentreerde structuur. Het is niet precies bekend waarom dit besluit genomen werd, maar het zal ermee te maken gehad hebben dat aluminium op dat ogenblik aanmerkelijk beter bestand was tegen corrosie dan staal. Het gebouw zou volgens plan niet langer dan zes maanden blijven staan. Aan het eind van de wereldtentoonstelling werd echter besloten om het gebouw, dat enorm populair en bekend was geworden, toch maar te laten staan.

Opbouw van Atomium
Het betreft een stalen constructie die bestaat uit negen bollen met elk een diameter van 18 meter, die allemaal precies 29 meter van elkaar afstaan, en samen de kubisch ruimtelijk gecentreerde kristalstructuur van ijzer uitbeelden, 165 miljard maal vergroot. Het gebouw, dat ontworpen is door architect André Waterkeyn, is bekleed met roestvrij staal (oorspronkelijk aluminium). De aluminium constructie woog destijds in lege staat 2500 ton. De bovenste bol van het Atomium werd naar zijn ontwerper André Waterkeyn genoemd na diens dood in 2005.

Hoogte
De totale hoogte van het monument, de diagonaal van de kubus, is 102,705 meter. Het grondvlak is een zeshoek met een diagonaal van 94,75 meter. De negen bollen, die een diameter van 18 meter hebben, bestaan elk uit 48 driehoekige platen van 2 mm dik. Voor de restauratie waren er 720 platen per bol.

Verbinding
De bollen zijn met elkaar verbonden door middel van roltrappen en gewone trappen. De drie buitenste hoge bollen hebben geen verticale dragers en zijn om veiligheidsredenen gesloten voor publiek.

Er zijn 5 bollen toegankelijk voor het publiek: Met de lift kan u naar de bovenste bol waar u kan genieten van het panorama met een prachtig uitzicht over de stad en een restaurant. Met de roltrappen en gewone trappen, bereikt u: - de basisbol waar een permanente tentoonstelling over "Expo 58: de tentoonstelling" en de jaren 50 is tentoongesteld. - de tentoonstellingsbol met tijdelijke tentoonstellingen. - de centrale bol waar een snackbar is ondergebracht. - de kinderbol (let wel op: deze is niet toegankelijk voor het publiek - enkel voor schoolgroepen die er in overnachten)

Recente ontwikkelingen
Vanaf maart 2004 is begonnen met een twee jaar durende opknapbeurt van het monument. Daarbij wordt onder meer de aluminium bekleding vervangen door een speciaal type roestvast staal (inox). Daarom werd het Atomium afgesloten voor het grote publiek van oktober 2004 tot januari 2006. Saillant detail is overigens dat dit type staal zowel in de kubisch ruimtelijk gecentreerde als de kubisch vlakgecentreerde variant voorkomt.

Op woensdag 21 december 2005 werd de buitenverlichting van het Atomium getest. Oorspronkelijk was het Atomium ook verlicht, maar de lampjes lieten het al snel afweten. Nu zouden ze 150 jaar meegaan. De meridianen van elke bol worden afgedekt met rechthoekige roestvrije staalplaten, waarin ledverlichting werd geïntegreerd. De LED-toepassing zal de bollen verlichten, kan de lichten ook laten knipperen en kan de lichten op een meridiaan na elkaar laten knipperen, waardoor het traject van een elektron rond zijn kern wordt gesymboliseerd. Op dinsdag 14 februari 2006 werd het Atomium officieel heropend door Z.K.H. Prins Filip en op zaterdag 18 februari 2006 ging het opnieuw open voor het publiek. Ter gelegenheid van de heropening is een munt van 2 euro met het jaartal 2006 uitgegeven.

Omdat het in 2008 50 jaar geleden is dat Expo 58 werd geopend, plaatste men op 11 april 2008 met behulp van een helikopter en paracommando's een Belgische driekleur van 15 vierkante meter op de bovenste bol, net zoals in 1958.

Enkele gegevens
Elke bol, die een "sphere" wordt genoemd, heeft een oppervlakte van 1082 m² en elk niveau heeft een oppervlakte van 240 m² (er zijn steeds twee niveaus per sphere). De Sphere Waterkeyn (dit is de bovenste bol) heeft drie niveaus.
De lift heeft een snelheid van 5 meter per seconde.
Er zijn 20 "verbindingsbuizen" tussen de bollen. Een verbindingsbuis heeft een diameter van 3 m en een lengte van 23 m of 18 m.
De "bipode" is de ondersteuning voor de onderste bollen. Deze heeft een hoogte van 35 m en telt 200 treden.

Eeuwfeestlaan - Atonium

De hoogste Bol kan je bereiken met een lift

Deze foto is genomen vanaf de bovenste bol van het Atonium

Deze foto is genomen vanaf de bovenste bol van het Atonium

Deze foto is genomen vanaf de bovenste bol van het Atonium

Deze foto is genomen vanaf de bovenste bol van het Atonium

Top

Deze foto is genomen onder het Atonium

Eeuwfeestlaan - Atonium

Eeuwfeestlaan - Atonium

Eeuwfeestlaan - Fontein

Eeuwfeestlaan - Bovenste bol van Atonium

Belgiëplein - Brussels Expo

Brussels Expo of de expositiehallen van Brussel of Paleizen van de Heizel zijn de belangrijkste exporuimte in Brussel. De hallen worden gebruikt voor de grootste nationale en internationale exposities in België.

De Expo telt 12 grote hallen, en enkele andere tentoonstellingsruimtes, daarnaast telt de Expo ook 12 conferentiezalen. De grootste conferentieruimte, Auditorium 2000, biedt bijna 2000 zitplaatsen. De parkeerruimtes bieden plaats voor 12.000 auto's, en zijn makkelijk bereikbaar vanaf de Brusselse Ring.

Enkele bekende grote evenementen die jaarlijks of om de paar jaar in de hallen worden georganiseerd zijn het landbouwsalon Agribex, het Autosalon en Batibouw.


Geschiedenis
De bouw van de hallen begon in 1935, toen vijf zalen gebouwd werden voor Expo 1935, een Brusselse expo. Het sierstuk was Hal 5, bekend als "Grand Palais" of "Eeuwfeestpaleis", en is nog steeds in gebruik. Een jaar later begon men met het organiseren van tentoonstellingen, handelsbeurzen, congressen en andere evenementen. Op het eind van de jaren 40 werd Hal 4 toegevoegd, tegen 1957 ook Hallen 7, 8, 9 en de Patio. In 1958 werden voor de wereldtentoonstelling Expo '58 verschillende gebouwen toegevoegd, en vlakbij werd ook het Atomium gebouwd. In 1977 werd Hal 11 gebouwd, in 1989 Hal 12 en in 1993 het Auditorium.
 

Belgiëplein - Brussels Expo

Deze foto is genomen vanaf het Belgiëplein

Cillindervormige gesnoeide purperbeuken in het Ossegempark

Ossegempark - Monument van Adolph Max

Ossegempark - Monument van Adolph Max

 Tekst op het monument

Minister van Staat en Burgemeester van de stad Brussel

Zoolang ik zal leven en in vrijheid verkeren zal ik uit al mijn krachten de

rechten en de waarheid mijner medeburgers verdedigen  A. Max  19 augustus 1914

 Menu

Top