Mini - Europa - Brussel

Copyright © 2004 Digitalefotosite Cor en Joke

Aan de voet van het Atomium in Brussel ligt Mini-Europe Bruparck

Het enige park waar u in enkele uren door heel Europa reist.

Een unieke tocht !

Voor meer informatie zie volgende link

http://www.minieurope.com/nl/index.html
 

Dit is het Mini-Europe Bruparck,

Gefotografeerd vanaf de hoogste bol van het Atonium

Denemarken

Vikingkamp Trelleborg

Dit was een cirkelvormige vesting met 31 houten "Langhuizen", die omgeven waren door een systeem van grachten en wallen. In afwachting van hun overzeese tochten waren hier meer dan 1500 militairen - sommigen met vrouw en kind - gelegerd.

Vikingkamp Trelleborg

Denemarken het hoge Noorden herinnert ons meteen aan de Vikingen. Dit ruwe volk heeft rond het jaar 1000 heel wat zeeën bevaren, de kusten van Europa geplunderd en is zelfs tot Spanje en Italië doorgedrongen

De Beurs - Kopenhagen

In renaissancestijl werd het in de 17de eeuw opgericht om een nieuwe impuls te geven aan het Deense economische leven. De opdrachtgever, Koning Christiaan IV, kon tijdens de bouwwerken zelfs letterlijk een oogje in 't zeil houden vanuit zijn Koninklijke residentie.

De Beurs - Kopenhagen

Opmerkelijk is het mooie koperen torentje, waarvan de spits wordt gevormd door vier drakenstaarten.

De Beurs - Kopenhagen

De Beurs - Kopenhagen

De Beurs - Kopenhagen

Nyhavn (Nieuwe Haven) - Kopenhagen

De Nyhavn telt talrijke gekleurde huizen die de buurt een levendige tint geven. De vormgeving van deze buurt gebeurde door Nederlanders. In de 17de en 18de eeuw was Nyhavn een belangrijke commerciële haven.

Nyhavn (Nieuwe Haven) - Kopenhagen

Nyhavn (Nieuwe Haven) - Kopenhagen

Nyhavn (Nieuwe Haven) - Kopenhagen

Zweden

Stadhuis - Stockholm

In het begin van de vorige eeuw had Stockholm dringend nood aan een nieuw Stadhuis. In 1911 werd gestart met de bouw van het stadhuis, en op Midzomernacht in 1923 werd het Stadhuis van Stockholm officieel ingehuldigd. In dit prachtige gebouw worden jaarlijks op 10 december de Nobelprijzen uitgereikt.

Finland

Savonlinna - Finland

Het Kasteel van Olavinlinna werd in 1475 gebouwd. Dit prachtige kasteel ontleent zijn belang aan zijn strategische positie langs het kanaal dat verscheidene meren met elkaar verbindt. Het kasteel verdedigde de grens tussen Finland en Rusland. Door de zomeropera's is het kasteel meer dan ooit een ontmoetingsplaats geworden tussen Oost en West

Estland

Tallinn - Estland

Tallinn "stad van de Denen" draagt deze naam sinds de stad werd verovert door de Deense koning Valdemar II in 1219.

De grote zeehaven (heropgebouwd in 1529) en de kanontoren Dikke Margareta bevinden zich in een prachtig en goed bewaard gedeelte van de 4 km lange oude middeleeuwse muur. Tallinn was toen, net zoals Brugge en Lübeck, een Germaanse Hanzestad en een belangrijke tussenstop naar Rusland.

Letland

Riga - Letland

Het Vrijheidsmonument vertegenwoordigt Letland als jonge Natie. Het monument werd opgericht door Karlis Zale in 1931-1935, kort na de eerste onafhankelijkheid van 1918, en had dan ook een grote symbolische waarde tijdens de Sovjetbezetting. Het monument stelt het vrouwelijke vrijheidssymbool voor. Aan haar voeten worden aan de hand van verschillende beeldhouwwerken waarden afgebeeld zoals werk, familie, de kracht van de Natie, spiritualiteit en enkele historische gebeurtenissen. In het midden bevindt zich de voorstelling van het moederland

Riga - Letland

Het Vrijheidsmonument

Riga - Letland

Het Vrijheidsmonument

Litouwen

Universiteit van Vilnius

Deze universiteit werd opgericht in 1579 door de Jezuïeten in het centrum van de oude stad vlakbij het paleis van de bisschop. Litouwse barok is de dominerende stijl van dit indrukwekkende bouwwerk.

Universiteit van Vilnius

Nederland

Stadhuis - Maastricht

Maastricht is de meest zuidelijke stad van Nederland. Hier werd het verdrag van Maastricht opgesteld dat van fundamenteel belang is voor de toekomst van de Europese Unie. Het stadhuis is een uitgesproken Hollands bouwwerk en werd rond het midden van de 17de eeuw opgetrokken naar plannen van Pieter Post

Kasteel van Hoensbroek - Hoensbroek

Landschap en bebouwing maken van Zuid-Limburg zowat het buitenland van Nederland. Ook het Kasteel van Hoensbroek lijkt dit te willen benadrukken. Het was trouwens een bouwmeeter uit Visé die rond het midden van de 17de eeuw opdracht kreeg de middeleeuwse burcht te vervangen door het huidige kasteel in Maaslandse renaissance.

Het uitgebreide complex dat volledig door water is omgeven, omvat verder nog hoeve-en dienstgebouwen uit dezelfde periode.

Ootmarsum

Ootmarsum was eertijds gelegen langs de grotr handelsweg die West- Nederland met de Noord-Duitse Hanzesteden verbond. Het middeleeuwse karakter is nog goed bewaard gebleven. Centraal staat de Katholieke Kerk die in romaans-gotische stijl is opgetrokken. Rond het kerkplein ligt een wirwar van straten, pleinen en steegjes met prachtige koopmanshuizen en boerenwoningen, die uit de 17de tot 19de eeuw dateren.

De Kloveniersdoelen - Middelburg

Middelburg, ooit een belangrijke kosmopolitisch oord. Hier zien we een voornaam patriciërswoning. Dit huis met brede gevel en gekleurde luike werd in de 17de eeuw opgetrokken in Vlaamse Renaissancestijl

Stadhuis - Veere (rechts)

Veere was eertijds een bloeiend havenstadje, had zijn welvaart vooral te danken aan de wolhandel met Schotland. Het gotische Stadhuis is aan het einde van de 15de eeuw gebouwd naar een ontwerp van de Antwerpse bouwmeester Spoorwater.

Veere ligt aan het Veerse-meer, dat ontstaan is bij de aanleg van de dam tussen Walcheren en Noord-Beveland in 1958. Door deze dam werd Veer afgesloten van de zee en raakte de visvangst op de achtergrond

Stadhuis - Veere

Stadhuis - Veere

Waag, Accijnstoren en Kaasmarkt - Alkmaar

In 1582, nadat de inwoners van Alkmaar de Spaanse troepen hadden verdreven, werd de voormalige Heilige Geestkapel met gasthuis verbouwd tot Waag.

De Latijnse gevelspreuk herinnert nog steeds aan deze woelige tijd

"Moed en kracht gaven overheid en burgerij het verloren waagrecht terug".

Sinds 1983 herbergt het gebouw het Hollands Kaasmuseum.

De 17de eeuwse Accijnstoren waar eertijds tol werd geheven, heeft een sierlijk opengewerkt klokkentorentje.

Sinds de 17de eeuw vindt op het Waagplein de tradionele kaasmarkt plaats

De Latijnse gevelspreuk op de Waag

Moed en kracht gaven overheid en burgerij het verloren waagrecht terug

Waag, Accijnstoren en Kaasmarkt - Alkmaar

Grachtengordel - Amsterdam

Amsterdam was in de 17de eeuw een veel belovende handelsstad, die niet alleen rijke Zuid-Nederlandse kooplieden aantrok maar ook Portugese en Duitse Joden en Franse protestanten. Dankzij hun reusachtige winsten werd in slechts 50 jaar een Grachtengordel met bebouwing aangelegd die nog steeds Amsterdams grote trots is. Amsterdam heeft meer dan 1000 bruggen, terwijl Venetië er slechts 700 heeft

Munttoren en Montelbaanstoren in Amsterdam

De Munttoren, ook wel De Munt genoemd, is een toren in Amsterdam die vroeger deel uitmaakte van de Regulierspoort. Deze stadspoort was één van de drie hoofdpoorten van de Middeleeuwse vestingwerken van de stad. De stadspoort, gebouwd tussen 1480 en 1487, bestond uit twee torens en een wachthuis.

Nadat de poort in 1618 in vlammen opging, besloot men alleen de westelijke toren te herbouwen. De stompe toren kreeg in 1619-1620 een achtkantige bovenbouw en een sierlijke open spits naar een ontwerp van Hendrick de Keyser, met een uurwerk met vier wijzerplaten en, 68 jaar later, tevens een carillon.

Schaalmodellen van de Munttoren zijn te zien in Madurodam in Den Haag en in Mini-Europa in Brussel.

De Montelbaanstoren is een Amsterdamse toren uit 1516 aan de Oudeschans. De oorsprong van de naam is onbekend. De toren heeft als bijnaam Malle Jaap, omdat de klokken van de toren ooit op onregelmatige tijden spontaan begonnen te spelen.


Verdedigingswerk
De Montelbaanstoren is gebouwd toen het middeleeuws Amsterdam werd uitgebreid door het industrieterrein Lastage bij de stad te trekken. Hiervoor werd aan de oostkant een nieuwe gracht gegraven, de huidige Oude Schans. Waar deze het IJ naderde werd een verdedigingstoren neergezet.

Nieuwe functie
In 1606 verloor de toren zijn verdedigingsfunctie. Er werd toen een sierbekroning in renaissance-stijl op geplaatst, ontworpen door stadsbouwmeester Hendrick de Keyser. De Montelbaanstoren werd daarmee 48 meter hoog. In de toren kwam een uurwerk, en enkele luidklokken. In 1610 zakte de toren, die gefundeerd is op plaggen (huiden genaamd), scheef. Hij moest toen worden rechtgetrokken.

Rembrandt, die in de buurt woonde, tekende de toren in 1644, maar zonder de opbouw van De Keyser.

In 1852 dreigde de toren te worden gesloopt, maar sinds 1878 is het Stadswaterkantoor in de toren gevestigd. Tot 2006 werd hier de afdeling Uitvoering van de sector Waterbeheer van de dienst Riolering en Waterhuishouding gehuisvest.

 

Hoofdtoren in Hoorn (links)

Deze forse verdedigingstoren uit 1532, behorende bij de in 1508 begonnen omwalling van de stad die voor de verdediging aan de zeezijde diende. Voordien was hier een aarden blokhuis. Het is een halfronde bakstenen en gobertanger toren. De bakstenen gevel aan de landzijde is met boogfriezen versierd. Aan de landzijde is de topgevel in 1651 gewijzigd toen er een klokkentoren op werd gezet. In 1614 verloor de toren zijn verdedigingsfunctie. Rond die tijd hebben de bewindvoerders van de Compagnie van Spitsbergen, die zich richtte op de walvisvangst, hier hun vergaderplaats.

De hoofdtoren is bovendien nog gebruikt als vergaderplaats van de lakenbereiders. In 2003 heeft de Gemeente Hoorn de Hoofdtoren overgedragen aan Vereniging Hendrick de Keyser die de toren in 2003/2004 restaureerde.
 

Molens - Kinderdijk

De molens van Kinderdijk staan sinds 1997 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De 19 poldermolens, die een molengang vormen, zijn een toeristische trekpleister. Één van de molens, vrij dicht bij het dorp Kinderdijk, is tijdens het zomerseizoen ook van binnen te bezichtigen. De molenrijen zijn slechts te voet of per fiets goed te bezichtigen.

De molens bij Kinderdijk zijn gebouwd vanaf het einde van de veertiende eeuw, maar de overblijvende molens dateren uit 1738 en 1740.

De molens van Kinderdijk zijn gebouwd om het water uit de polder te pompen. Het zijn vrijwel allemaal grondzeilers. Onder in elke molen bevindt zich een scheprad, dat het water omhoog brengt, vaak met een hoogteverschil van 140 centimeter. Door het inklinken van de bodem van de polders van de Alblasserwaard en het stijgen van het waterpeil in de rivier de Lek waren er steeds meer molens nodig.
 

Kermisattractie

België

Curtiushuis - Luik

Het hoge imposante Cutiushuis is een prachtig voorbeeld van Maaslandse renaissance. Het werd gebouwd tussen 1600 en 1610 in opdracht van Jean de Corte. Hij werd zowel door de Spaanse Koning als door de Duitse keizer in de adelstand verheven, latiniseerde zijn naam tot Curtius en besteedde een deel van zijn rijkdom aan liefdadigheidswerken en aan zijn prachtige woning. Luik was de belangrijkste stad voor de vervaardiging van wapens. Door de gunstige ligging aan de rand van de Maa kwam een bloeiende wapenhandel tot stand met verschillende Europese steden.

Kasteel van Veves - Celles

Als leengoed van Pepijn van Herstal in de 8ste eeuw en vervolgens vesting van de Sires van Beaufort (door hen in 1410 heropgebouwd), en dan het onderkomen van hun afstammelingen de Graven van Liedekerke Beaufort, vormt het kasteel van Vêves na een lange woelige geschiedenis de levendige en harmonieuze getuige van de voorbije eeuwen en een prachtig voorbeeld van militaire kunst. Het staat bovenop een rotspunt en heeft vijf schitterende torens en een opmerkelijke galerij met vakwerk (16de eeuw). De bezoeker die de appartementen van het kasteel betreedt, komt onder de indruk van zoveel verfijnde charme: meubels uit de 18de eeuw, zeldzaam porselein, historische souvenirs en schilderijen. Het kasteel van Vêves, steeds door dezelfde familie bewoond, is een prima bewaker van herinnering en tijd.

O.L.V.-Kerk of Collegiale - Dinant

GrDeze kanunnikenkerk werd opgetrokken in de 10de eeuw, in romaanse stijl, maar leed ernstige schade in 1228, toen een stuk rots neerstortte. 36 mensen kwamen toen om het leven. De kerk werd opnieuw opgebouwd in Maasgotische stijl en kreeg pas later, in de 16de eeuw, haar nogal aparte, peervormige klokkentoren, die het beeld van Dinant vandaag voor een groot stuk mee bepaalt.
 

O.L.V.-Kerk of Collegiale - Dinant

Rechts de kabelbaan naar de Citadel

Grote Markt - Brussel

Geschiedenis
Al in de elfde eeuw was de Grote Markt het centrum van de stad. Ze werd aangelegd op de plaats van een drooggelegd moeras en het niveau was 1,20 m lager dan het huidige.

In de 15e eeuw kwam het Brabantse Hof naar Brussel, en dit gaf aanleiding tot de bouw van het stadhuis.

Executies van opstandelingen
Op de Grote Markt werden in 1523 de eerste protestanten op de brandstapel gebracht, de jonge Antwerpse monniken Hendrik Voes en Jan van Essen. In 1568, bij het begin van de Nederlandse opstand, werden de opstandige edellieden Graaf van Egmont en Graaf Horne onthoofd. In 1719 was het de beurt aan gildedeken Frans Anneessens, wegens organisatie van het volksverzet.

In puin geschoten door de Fransen
Tijdens de Negenjarige Oorlog tussen Frankrijk (Lodewijk XIV) en de Grote Alliantie (Willem III van Oranje-Nassau) werd Brussel op 26 augustus 1695 met kanonnen en mortieren gebombardeerd onder leiding van de Franse maarschalk de Villeroy. Na de beschieting stonden enkel nog de muren en de toren van het stadhuis en het Broodhuis overeind.

Rondom de markt werden in de jaren daarna de gildehuizen heropgebouwd in een Vlaams-Italiaanse stijl. Hierdoor zijn bijna alle gebouwen rond het plein opgetrokken in dezelfde stijl van die tijd.

In de tweede helft van de 19de eeuw werden de meeste gebouwen gerestaureerd onder impuls van burgemeester Karel Buls.

 

Grote Markt - Brussel

In de even jaren rond 15 augustus is de markt versierd met een schitterend bloementapijt

Grote Markt - Brussel

In het midden Het Broodhuis
Deze hallen waar de bakkers hun brood kwamen verkopen werd in de jaren zestig van de negentiende eeuw gesloopt en heropgebouwd in neogotiek. Dit was een van de grote verwezenlijkingen van de toenmalige burgemeester Karel Buls. De heropbouw van het gebouw werd toevertrouwd aan de stadsarchitect Pierre-Victor Jamaer die, steunend op originele plannen, een waarheidsgetrouwe reconstructie van het zestiende-eeuwse gebouw uitvoerde. De werken vingen aan in 1873 en duurden twintig jaar.

In dit gebouw is nu het Museum van de Stad Brussel gevestigd met een waardevolle collectie van schilderijen, retabels, wandtapijten, beeldhouwwerken, zilverwerk, faience en porselein die een veelzijdig beeld geven van de geschiedenis van Brussel.

Men bewaart hier de meer dan vijfhonderd kostuums van Manneken Pis, waarvan het eerste dateert van 1698 (er zijn nog slechts enkele fragmenten ervan bewaard). Het eerste volledig bewaard kostuum werd geschonken door de Franse koning Lodewijk XV in 1747.

 

Grote Markt - Brussel

Het stadhuis, dat boven op zijn toren bekroond wordt met een verguld standbeeld van de aartsengel Michaël die een draak velt, werd gebouwd vanaf 1402. Met de toren begon men in 1444. Hij werd 96 m hoog. Het beeldhouwwerk dat het gebouw versiert is volks. De toren staat niet exact in het midden van het gebouw.

 

Grote Markt - Brussel

Grote Markt - Antwerpen

De Grote Markt van Antwerpen is een plein in de stad Antwerpen, gelegen in de oude stad. Het is een plein met veel gildehuizen
 

Grote Markt - Antwerpen

Brabofontein is een fontein en beeldhouwwerk van Brabo voor het stadhuis van Antwerpen op de Grote Markt in Antwerpen.

Het standbeeld is gemaakt van brons door Jef Lambeaux.

De legende gaat over de gedode reus, Druon Antigoon genaamd, waardoor men een etymologie voor de plaatsnaam Antwerpen naar voren kon schuiven. De reus hakte namelijk de hand van onwillige tolbetalers af en wierp deze in de Schelde. Brabo doodde echter de reus en hakte eveneens zijn hand af, die hij in de rivier gooide. Antwerpen zou volgens deze uitleg van Hand werpen komen.

Soms komt er water uit de fontein.

 

Stadhuis - Antwerpen

Het Stadhuis van Antwerpen bevindt zich op de Grote Markt in de Belgische stad Antwerpen. Het stadhuis staat op de lijst van het UNESCO-wereldcultuurerfgoed als onderdeel van de groepsinschrijving Belforten in België en Frankrijk.

Het stadhuis is een renaissancegebouw, ontworpen door de architect Cornelis Floris De Vriendt. Het is gebouwd tussen 1561 en 1564. Het stadhuis is overwegend gebouwd in de Renaissance bouwstijl. Echter, de middelste sectie doet al denken aan de barok.

In deze middelste sectie zijn 3 wapenschilden verwerkt. Eentje van de hertog van Brabant (links), eentje van de Spaanse koning Filips II (midden) en een laatste van de Markgraaf van Antwerpen. Op dit laatste wapenschild is een adelaar te zien.

Boven de drie wapenschilden is er een nis met een Mariabeeldje. Dit heeft er echter niet altijd gestaan. Oorspronkelijk stond er een Brabobeeldje, maar door de contrareformatie werd dit vervangen door een meer Christelijk Mariabeeld.

De onderste verdieping van het stadhuis bestaat uit kleine houten poortjes. Deze dienden om te gebruiken als winkelpand, om het dure gebouw te betalen.

 

Intercity

Intercity

Stadhuis - Leuven

Het stadhuis van Leuven is een van de bekendste gotische stadhuizen ter wereld en staat op de Grote Markt van Leuven.

Dat het Brusselse stadhuis model heeft gestaan staat vast. Dit werd al in de vijftiende eeuw vermeld door de Leuvense stadsboekhouder.

Het stadhuis telt drie verdiepingen. Tussen de vensters zijn telkens twee nissen, die lichtjes uitspringen. Drie van de vier hoektorens hebben ook nissen.

De kraagstenen zijn gebeeldhouwde voorstellingen uit de bijbel. Het steeds terugkerende onderwerp is schuld en boete. Ze hadden een belerende en vermanende functie.

Het Belfort - Brugge

Het belfort van Brugge, of de Halletoren, bevindt zich op de Grote Markt van de Belgische stad Brugge. Het belfort van Brugge is sinds 4 december 1999 opgenomen in de werelderfgoedlijst van UNESCO.

Geschiedenis
Op de plaats van het huidige belfort stond oorspronkelijk een aantal hallen. Bij de uitbreiding van dit complex werd vanaf 1240 ook een belfort opgetrokken in steen met een houten spits. De hallen bestonden uit verschillende overdekte markten voor voornamelijk wol- en lakenhandel en opslagplaatsen. De toren had een meer administratieve functie: hij bevatte een schatkamer en het archief van de stadsrekeningen.

In 1280 brandde het bovenste deel af en daarmee ging het archief van voor 1280 verloren. Dit zorgde ervoor dat er een apart stadhuis werd gebouwd op de Burg waar de meeste administratieve functies naartoe verhuisden. In 1296 werd de toren hersteld met de twee onderste vierkante bouwdelen en een houten spits.

De stadshallen werden verder in de 15e eeuw uitgebreid en van 1483 tot 1487 werd het achthoekige gotische bovengedeelte gebouwd, ook met een houten spits waarop het beeld van Sint-Michiel verscheen. Door een blikseminslag in 1493 brandde dit bovenste gedeelte opnieuw af alsook de stadsklokken. Bij de herstelling werd een houten spits met opklimmende leeuw gebouwd.

In de 16e eeuw werd er achteraan de Hallen een galerij bijgebouwd. Ook de rechthoekige binnenplaats kreeg enkele galerijen op de eerste verdieping.

In 1741 brandde de torenspits opnieuw af en werd in 1753 hersteld. In 1822 kreeg de toren de huidige neogotische kroon-afwerking in plaats van een spits.

Het belfort van Brugge, of de Halletoren, is 83 meter hoog en helt lichtjes over (1 meter naar links). Om de top te bereiken moeten er 366 treden beklommen worden.



 

Het Belfort - Brugge

Kasteel Alden Biesen

De landcommanderij Alden Biesen met aan het hoofd een landcommandeur, was de hoofdzetel van een balije of provincie van de Duitse Orde in het land van Maas en Rijn tijdens het Ancien Régime. Deze balije telde 12 commanderijen (bevattende stadsresidenties, kastelen en pachthoeven met uitgestrekte landerijen), elk van hen beheerd door een commandeur, onder het gezag van de landcommandeur. De 12 verschillende commanderijen lagen verspreid over het huidige Belgisch Limburg, Nederlands Limburg, Vlaams-Brabant, het Nederlandse Noord-Brabant en de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen. De landcommandeur zelf stond onder het gezag van de grootmeester van de Duitse Orde.

De 12 onderhorige commanderijen van Alden Biesen waren : Kleine Biesen te Geleen in 1468 overgegaan in Nieuwen Biesen te Maastricht, Gemert in Noord-Brabant, Siersdorf in het Rijnland, Bernissem onder Sint-Truiden, Jungen Biesen Keulen, Bekkevoort bij Diest, Commanderij van Gruitrode in de Limburgse Kempen, Commanderij van Sint-Pieters-Voeren, St.-Aegidius bij Aken, kasteel van Ordingen onder Sint-Truiden, Ramersdorf bij Bonn en St.-André in de stad Luik.

Het kasteelcomplex Alden Biesen is ondertussen uitgebouwd tot een cultuurcentrum van de Vlaamse Overheid. Het doet dienst als congrescentrum en is bovendien een cultuurhistorische trekpleister
 

Boorplatform

Energie is van vitaal belang voor de ontwikkeling van de Europese Unie. De petroleumsector vertegenwoordigt 46 % van het verbruik en 20 % van de energieproductie binnen de Europese Unie. Total werd uitgekozen om in MINI_EUROPE vertegenwoordigd te worden, omwille van haar Europese

uitstraling en haar actieve petroleumexploratie in de Noordzee.

Total is de grootste brandstofdistributeur van Europa.

Boorplatform

Op het boorplatform staat de helikopter EH 101

Boorplatform

Op het boorplatform staat de helikopter EH 101

Engeland

Het Palace of Westminster - Londen

Het Palace of Westminster, ook bekend onder de naam Houses of Parliament, staat aan de oever van de Theems in de Londense wijk Westminster. Het paleis is de zetel van het Britse parlement, dat bestaat uit het Lagerhuis (House of Commons, vergelijkbaar met de Nederlandse Tweede Kamer) en het Hogerhuis (House of Lords, vergelijkbaar met de Nederlandse Eerste Kamer). Sinds 1987 behoort het samen met Westminster Abbey en Saint Margaret's Church tot het werelderfgoed van de UNESCO.

Geschiedenis
Op de plek van het huidige gebouw was al bebouwing aanwezig in de tijd van de Angelsaksen. De oudste nu nog bestaande gebouwen dateren echter uit ongeveer 1097. Koning Eduard de Belijder legde de grondvesten van het huidige gebouw door er rond het jaar 1050 een paleis te bouwen. Tot 1529 was dit het koninklijk verblijf van de Engelse koningen. In dat jaar vond een brand plaats, waardoor koning Hendrik VIII moest verhuizen naar het Palace of Whitehall. Niettemin is het gebouw nu nog altijd een paleis.

Op 20 januari 1265 vond hier de eerste bijeenkomst plaats van een Engels parlement en met enige onderbrekingen is dit de vergaderplaats gebleven. Bij een brand in 1834 ging er veel van het gebouw verloren. Na de herbouw in 1870 betrokken de Houses hun huidige onderkomen.

Gebouw
Het gebouw heeft ongeveer 1000 kamers, 100 trappen en meer dan 3 kilometer aan gangen. Enkele delen stammen nog uit de periode van voor de brand in 1834, maar het grootste deel dateert van de wederopbouw in 1870.

Opvallende kenmerken van het gebouw:

De 96 meter hoge klokkentoren (Clock Tower), die beter bekend is onder de onjuiste benaming Big Ben. Big Ben is in werkelijkheid de naam van de grote slagklok die in de toren hangt.
Westminster Hall, waarvan de oudste delen stammen uit de Normandische tijd en een fraai houten plafond bevatten.
Het Hoger- en Lagerhuis liggen in het centrale deel van het gebouw.
De Victoria Tower is de vierkante toren aan de zuidwestelijke kant.
 

Het Palace of Westminster - Londen

Het Palace of Westminster - Londen

Lonleat House - Longleat

Lonleat House is een landgoed van de markies van Bath. Het gebouw in Elisabethaanse stijl werd gebouwd tussen 1570 en 1580nen valt vooral op door haar symmetrische en evenwichtige opbouw. De reusachtige tuin rondom werd omgevormd tot een safaripark.

De dakconstructie bestaat uit 7 kleine koepels, naar analogie met de dagen van de week. 365 vensters stellen de dagen van het jaar voor

Het Circus - Bath

Het Circus is een meesterwerk van John Wood sr. en jr. uit de 18de eeuw, gebouwd naar het voorbeeld van een Romeins amfitheater. The Royl Crescent een werk van John Wood jr., is een semi-ellipsvormige huizenrij bestaande uit 30 woningen.

Het Circus - Bath

Jumbo-Ferry

Dit type Jumbo-Ferry vaart tussen Frankrijk en Engeland. Ondanks de kanaaltunnel wordt de boot nog altijd veel gebruikt.

Jumbo-Ferry

Dit type Jumbo-Ferry vaart tussen Frankrijk en Engeland. Ondanks de kanaaltunnel wordt de boot nog altijd veel gebruikt.

Ierland

St. Patrick's Rock - Cashel  

St. Patrick's Rock is wellicht de meest indrukwekkende ruïne van Ierland, en de oudste getuige van het Ierse Christendom. In het begin van de 12de eeuw werd de rots aan de kerk geschonken, die onmiddelijk daarna met de bouw van een godshuis begon; de Cormac's Chapel". Dit meesterlijk Iers-Romaanse gebouw heeft prachtig versierde portalen. De kathedraal daarentegen is geheel gotisch met lancetboogramen en is minder goed bewaard gebleven.

St. Patrick's Rock - Cashel

Frankrijk

Eifeltoren - Parijs

De Eiffeltoren (Frans: la tour Eiffel) is het opmerkelijkste monument van Parijs en een van de meest bezochte bezienswaardigheden van Frankrijk. Hij staat aan de linkeroever van de Seine in het 7e arrondissement van Parijs.

De Eiffeltoren is wereldwijd het symbool van Parijs. Hij wordt door velen gezien als een van de niet-klassieke wereldwonderen.

De toren is ontworpen door de ingenieurs Maurice Koechlin en Emile Nouguier, twee medewerkers van Gustave Eiffel. De toren ontvangt tegenwoordig jaarlijks meer dan 6 miljoen bezoekers en is daarmee het meest bezochte monument ter wereld. Op 28 november 2002 verwelkomde de Eiffeltoren zijn 200 miljoenste gast.

Op het eerste platform bevindt zich een expositie over de Eiffeltoren met foto's, schilderijen en informatie. Met de lift is het mogelijk naar de top van de Eiffeltoren te gaan (de trap is boven het tweede platform niet publiek toegankelijk). Informatiepanelen geven aan welke gebouwen te zien zijn vanaf de Eiffeltoren. Er is een uniek uitzicht over Parijs.

De Eiffeltoren is 317 meter hoog tot aan de top van de vlaggenstok, zonder de televisieantennes mee te rekenen. Met televisieantennes is de toren 324 meter hoog. Afhankelijk van de omgevingstemperatuur kan de toren enkele centimeters in hoogte veranderen door het uitzetten of inkrimpen van het metaal. De toren heeft vier poten; op verschillende niveaus bevinden zich platforms. De toren weegt 7300 ton (exclusief de fundering). Na zijn bouw was de Eiffeltoren 's werelds hoogste toren en hij is - afgezien van televisietorens - nog steeds de hoogste van Europa.

Om tien uur 's avonds gaan de lampen op de Eiffeltoren een paar minuten knipperen. Dit is voor het eerst gedaan op Oudejaarsavond 2000. Omdat dit mooi werd gevonden gebeurt dit nu elke avond
 

Arc de Triomphe - Parijs

De Arc de Triomphe of de Triomfboog is een bekend bouwwerk in Parijs, in het 8e arrondissement.

Het bouwwerk is gebouwd op het Place Charles de Gaulle (vroeger Place de l'Étoile), een van de drukste verkeerspleinen van Parijs, aan het westelijke eind van de Champs-Élysées, waar twaalf lanen samenkomen. Deze triomfboog is 50 meter hoog, de op een na grootste in de wereld, alleen in Noord-Korea staat een grotere. Hij is zelfs zo groot dat er een waaghals met een vliegtuig door is gevlogen. De bouw begon in 1806, ter ere van een van Napoleons overwinningen bij Austerlitz. Pas rond 1836, onder koning Lodewijk Filips, werd de bouw voltooid.

Geschiedenis
In 1806 gaf Napoleon de opdracht de Arc de Triomphe te bouwen. Het ontwerp van Jean-François Chalgrin (1739-1811) werd aanvaard. Chalgrin had daarvoor al gewerkt aan het Collège de France, aan het Palais en de Jardin du Luxembourg en aan de Saint-Sulpice.
In 1810 werd keizerin Marie-Louise voorgesteld haar intrede te doen vanaf de Champs-Élysées. De muren van de Arc de Triomphe waren echter nog maar net iets hoger dan de grond, aangezien het twee jaar had geduurd om de grondvesten van dit monumentale bouwwerk te leggen. Chalgrin moest echter het bouwwerk tonen zoals het er afgewerkt zou uitzien en liet een trompe-l'oeil maken van timmerwerk en beschilderd doek.
In 1811 werd de bouw van de Arc, die nog geen 10 meter hoog was, stilgelegd omwille van de dood van de architect en de militaire tegenslagen van Napoleon.
In de periode 1832-1836 werden de werken, die stil hadden gelegen onder de restauratie, beëindigd onder de heerschappij van Lodewijk Filips.
In 1840 werd de as van Napoleon tijdens een imposante ceremonie onder de Arc doorgereden.
In 1854 legde baron Haussmann het plein opnieuw aan en creëerde hij zeven nieuwe avenues. De voorgevels van de gebouwen die rond de Arc stonden werden door architect Jacques Hittorff ontworpen, en gaven een homogene aanblik.
In 1885 bracht het lichaam van Victor Hugo de nacht onder de Arc de Triomphe door.
In 1920 werd het lichaam van een onbekende soldaat, omgekomen tijdens de Eerste Wereldoorlog, onder de Arc begraven.
In 1923 werd de herdenkingsvlam voor het eerst aangestoken.
 

Arc de Triomphe - Parijs

In de binnenkant van de boog zijn namen gegraveerd van 558 belangrijke generaals

De Sacre -Coeur - Parijs

De Basilique du Sacré-Cœur (Nederlands: Heilig-Hartbasiliek) is een basiliek in Parijs. Hij ligt op de heuvel Montmartre in Parijs in het 18e arrondissement in Parijs en is gewijd aan de Heilig-Hart-verering.

De kerk valt vooral op door zijn felwitte uiterlijk, en is ook vanaf de Eiffeltoren zichtbaar. Om bij de kerk te komen, kan men 237 treden klimmen of de Funiculaire de Montmartre (kabelbaan) nemen. Boven aangekomen heeft men uitzicht over een groot deel van Parijs.

Bouw
De aanleiding voor de bouw van de Sacré-Cœur waren de 58.000 doden die vielen in de Frans-Duitse Oorlog van 1870-1871. Ter herdenking van deze slachtoffers besloten de Franse katholieken een grote basiliek op de Montmartre laten plaatsen. Aanvankelijk zou voor de bouwkosten een nationale inzameling worden gehouden, maar later besloot het Franse parlement dat het project een staatsaangelegenheid zou worden, dat door de staat zou worden betaald. De eerste steen werd in 1875 gelegd, de bouw duurde tot 1914. De totale bouwkosten bedroegen 40 miljoen Franse frank. Pas na de Eerste Wereldoorlog werd de kerk ingewijd. Zij werd gewijd aan het Allerheiligst Hart van Jezus.

De architect van de oorspronkelijke plannen was Paul Abadie. Toen deze in 1884 stierf, was de immense fundering al gereed. Het werk werd voortgezet door architect Lucien Magne, die de 84 meter hoge klokkentoren toevoegde.

De bouw van de Sacré-Cœur verliep niet gemakkelijk. Het leggen van de fundering was al een ingewikkeld project. Om de ondergrond te verstevigen werden 83 putten van 45 meter diep gegraven. Ze werden vervolgens volgestort met stenen en met ondergrondse bogen aan elkaar verbonden. Ook het plaatsen van de luidklok was geen gemakkelijke opgave. De klok weegt 19 ton en is een van de grootste en zwaarste luidklokken ter wereld. Er waren 28 paarden nodig om de kar met de klok tegen de Montmartreheuvel op te trekken en het kostte de nodige moeite de klok in de klokkentoren te plaatsen.

De architecten Abadie en Magne hebben verschillende bouwstijlen gebruikt, waaronder de Romaanse en de Byzantijnse bouwstijl. Als bouwmateriaal is travertijn gebruikt. Doordat dit voortdurend calcium uitstoot heeft de luchtvervuiling van Parijs weinig vat op het witte uiterlijk van de kerk.

Van binnen is de kerk rijk versierd met schilderijen en beeldhouwwerken. Men kan ook afdalen naar de crypte. In de kerk bevindt zich een van 's werelds grootste afbeeldingen van Jezus in mozaïek.
 

Luchthaven

Door de liberalisering van het Europese luchtruim is het luchtverkeer sterk gegroeid. Bij de constructeurs groeide Airbus Integrated Company snel uit tot wereldleider, dankzij het nieuwe ontwerp van de vleugels, de binnenruimte en de elektronische stuurcabine, en de flexibiliteit van de modellen. De Airbus 300, 310 en 320 zijn vliegtuigen voor middellange afstanden, de A340 is een intercontinentaal vliegtuig. De toekomstige A380 zal 555 passagiers kunnen vervoeren voor langeafstandsvluchten en zal twee verdiepingen omvatten

Luchthaven

Centre Georges Pompidou - Parijs

Het Centre Georges Pompidou, officieel het Centre national d'art et de culture Georges-Pompidou ook bekend als Centre Pompidou of Centre Beaubourg, is een centrum voor moderne kunst in Parijs dat toonaangevend is in de wereld. Het werd in februari 1977 geopend. De grote droom van de voormalige Franse president Georges Pompidou kwam eindelijk uit. Hij wilde dat er in Parijs een groot publiekscentrum werd gebouwd waar alle vormen van Moderne kunst, maar ook andere uitingen een plek zouden krijgen.

Het Centre Pompidou is een opvallend gebouw. Het is ontworpen door de architecten Richard Rogers uit Groot-Brittannië en Renzo Piano uit Italië. De gevel van het gebouw is een wirwar van pijpen en buizen in verschillende kleuren. De kleuren geven de functie van de buizen aan. De bedoeling van de architecten was dan ook om het gebouw als het ware binnenstebuiten te keren.

In het centrum is onder meer het Musée national d'Art moderne gevestigd met een van de belangrijkste verzamelingen moderne kunst ter wereld (circa 60.000 werken). Sculpturen, schilderijen, boeken, film, video, muziek, vormgeving, enz., alles is in het Centre Pompidou te vinden.

Na twintig jaar intensief gebruik was het Centre Pompidou hard aan een opknapbeurt toe. Er waren in de voorafgaande jaren maar liefst 160 miljoen bezoekers geweest en dat had zijn tol aan het gebouw geëist. De renovatie en de interne vernieuwing werd uitgevoerd door de architecten Renzo Piano en Jean-François Bodin. Op 1 januari 2000 werd het gerenoveerde Centre Pompidou weer voor het publiek geopend.

De activiteiten van het Centre Pompidou zijn onder andere:

presentatie van de permanente collectie van het Musée national d'Art moderne - Centre de création industrielle
tentoonstellingen
Bibliothèque Kandinsky, plek voor het gewone publiek om te lezen, mogelijk gemaakt door de Bibliothèque publique d'information
optredens onder andere theater, dans en muziek
bioscoop, symposia en debatten en publicaties.
 

Haven

Het Europa van de 27 maakt gebruik van meer dan 30.000 km bevaarbare binnenwateren. Door de komst van Malta en Cyprus, heeft de EU 21 de grootste maritieme vloot ter wereld. De grootste zeehavens zijn dan ook Europees, zoals Rotterdam in Nederland, Marseille in Frankrijk, Antwerpen in België, Helsinki in Finland en Hamburg in Duitsland

Haven

Het Europa van de 27 maakt gebruik van meer dan 30.000 km bevaarbare binnenwateren. Door de komst van Malta en Cyprus, heeft de EU 21 de grootste maritieme vloot ter wereld. De grootste zeehavens zijn dan ook Europees, zoals Rotterdam in Nederland, Marseille in Frankrijk, Antwerpen in België, Helsinki in Finland en Hamburg in Duitsland

Reddinsboot

Kasteel van Chenonceaux - Chenonceaux

Het Kasteel van Chenonceau ligt in de Loirevallei bij de plaats Chenonceaux in het Franse departement Indre-et-Loire, niet ver van Amboise en tussen Blois en Tours. De naam van het kasteel wordt zonder -x geschreven, in tegenstelling tot die van het plaatsje Chenonceaux. Het is één van de kastelen van de Loire.

Het is één van de meest bijzondere kastelen van het Loiregebied omdat het kasteel over het water van de rivier de Cher ligt en het bezienswaardige en goed onderhouden tuinen heeft. Het kasteel is in privebezit en is het hele jaar geopend. Het maakt deel uit van het kastelengeheel, genoemd de Kastelen van de Loire. Bezoekers kunnen gebruikmaken van een Audio tour met een iPod.

Geschiedenis
 

Het oude kasteel dateert van 1432 en werd gebouwd door Jean II Marques, volgeling van koning Karel II. Thomas Bohier, secretaris-generaal van Financiën van Frans I, kocht het kasteel in 1513. Bij de dood van Bohier bracht een doorlichting onregelmatigheden aan het licht. Dat was een gelegenheid om forse eisen te stellen aan de nabestaanden van Bohier en alzo het kasteel te claimen in 1535.
Hendrik II erfde het en schonk het kasteel aan zijn maîtresse Diane de Poitiers, hertogin van Valentinois. Na het overlijden van Hendrik in 1559 liet zijn echtgenote Catharina de' Medici Diana uit het kasteel zetten. In ruil daarvoor kreeg Diana het veel kleinere kasteel van Chaumont-sur-Loire. Door deze gebeurtenissen kreeg het kasteel kreeg de bijnaam 'Château des Dames'.

Ook een andere dame heeft in het kasteel gewoond, namelijk Louise van Lotharingen. Zij rouwde in het kasteel over haar overleden echtgenoot, Koning Hendrik III, die op 1 augustus 1589 was vermoord. Louise nam een aantal religieuzen in huis, en woonde in een zwart vertrek.

Claude Dupin, een France financier, kocht het kasteel in 1733 van de hertog van Bourbon. Zijn tweede echtgenote, Louise Dupin, hield er salon en ontving beroemdheden als Voltaire, Fontenelle, Marivaux, Montesquieu, Buffon en Rousseau, die er zijn beroemde boek Emile schreef. Louise Dupin introduceerde ook naar men zegt het verschil in schrijfwijze tussen het kasteel (zonder x) en het dorp Chenonceaux (met x). Tijdens de Franse Revolutie liet zij de kapel binnen het kasteel ombouwen tot houtopslagplaats, waardoor de kapel behouden bleef.
 

Kasteel van Chenonceaux - Chenonceaux

Ariane - Lanceerbasis in Kourou op Frans Guyana

De Ariane 5 werd ontworpen door het Europees Ruimtevaartagentschap en wordt gecommercialiseerd door "Ariane espace".

Ze kan satellieten lanceren van 12.000 kg. Deze satellieten vergemakkelen de communicatie en de studie van de aarde. Op die manier is Europa uitgegroeid tot wereldleider, met een marktaandeel van 50 % . 41 constructeurs uit 12 Europese landen hebben deze technologische doorbraak mogelijk gemaakt. Sinds 1984 zijn er meer dan 130 lanceringen uitgevoerd, en momenteel worden er meer dan 200 voorbereid.

Portugal

Torre de Bélem - Lissabon

De Torre de Bélem, of Toren van Belém, is een versterkte toren in de wijk Belém van Lissabon.

Het is een geklasseerd manuelijns bouwwerk uit de vroege 16de eeuw dat werd opgericht om de ontdekkingsreizen van Vasco da Gama en de grandeur van de Portugese macht uit het tijdperk der Grote Ontdekkingen te herdenken. Het is nu uitgegroeid tot een der voornaamste bezienswaardigheden van Lissabon. Het werd in 1983, samen met het nabijgelegen Hiëremonietenklooster, door de UNESCO uitgeroepen tot Werelderfgoed.

Geschiedenis

De Toren van Belém werd enerzijds opgericht als een ceremoniële toegangsweg tot Lissabon en anderzijds als deel van het verdedigingssysteem van de Taag en het nabijgelegen klooster. Koning Johan II van Portugal (1455-1495) had dit defensiesysteem reeds gedeeltelijk uitgebouwd met de bouw van het fort van Cascais en het fort Sao Sebastiao in Caparica, terwijl de oevers van Belém beschermd werden door een schip, de Grande Nau. Met de constructie van dit fort in de laatste vijf jaar van de regering van koning Emanuel I van Portugal kon men dan een doeltreffende verdediging uitbouwen voor dit steeds belangrijker wordend gedeelte van Lissabon.

De toren werd gebouwd tussen 1515 en 1521 door de militaire architect Francisco de Arruda, die al voordien militaire bolwerken had gebouwd in de Portugese bezittingen in Marokko. Trouwens, de invloed van de Moorse decoratieve kunst is duidelijk zichtbaar in de delicate versieringen van de booggewelven van de ramen en de balkons, alsook in de koepels van de wachttorens. Diogo de Boitaca, de voornaamste bouwmeester van het Hiëremonietenklooster, heeft waarschijnlijk ook versieringen aangebracht in deze toren. De kantelen zijn eveneens rijkelijk getooid met versieringen in de Manuelstijl. De toren werd toegewijd aan Sint Vincentius, schutspatroon van Lissabon.

De Toren van Belém stond oorspronkelijk op een klein eilandje, ongeveer in het midden van de Taag. Na de Grote Aardbeving van 1755 werd de loop van de rivier gewijzigd en, met het geleidelijk opschuiven van de oever, ligt de toren nu vrijwel "aangemeerd" aan de oever.

De verwikkelingen om de Portugese troon hadden tot gevolg dat Lissabon in 1580 ingenomen werd door de Spaanse troepen, onder leiding van de Hertog van Alva. Ook de troepen in de Toren van Belém namen deel aan deze strijd, maar moesten zich uiteindelijk overgeven. In de eeuwen hierop werd de kelders van de toren in hoofdzaak gebruikt als gevangenis. De gevangenen werden geworpen in onderaardse kerkers die regelmatig onder water liepen. Daarna werd de toren gebruikt als douanekantoor.

Onder impuls van de romantische schrijver Almeida Garrett werd de toren in de jaren 1840 gerestaureerd door koning Ferdinand II van Portugal. Er werden toen enkele neo-manuelijnse versieringen toegevoegd aan het de toren, zoals de wapenschilden met het Kruis van de Orde van Christus op de kantelen van de toren en de versieringen in het in het kleine klooster.
 

Torre de Bélem - Lissabon

De haven Da Ribiera- Porto

De "Cais (haven) Da Ribiera, met zijn mooie oude huisjes, betegeld met aardewerk, is zonder twijfel de leukste plaats van Portugal. Het is een smeltkroes van typische architectuur, gastronomie, handel en tradities. De boten op de rivier vervoeren de bekende Porto, in vaten van 535 liter

Algarve

Algarve trekt veel toeristen aan, dankzij haar mooie stranden en de uitzonderlijke hoeveelheid zon

Spanje

El Escorial - San Lorenzo de El Escorial

Het Escorial (in het Nederlands ook Escoriaal of Escuriaal) (1563-1584) is het immense abdijcomplex van Filips II van Spanje. Het is een kasteel, een abdij en een koninklijk mausoleum in één geworden. Het complex is gelegen bij de stad San Lorenzo de El Escorial, ongeveer 45 kilometer ten noordwesten van Madrid. Sinds 1984 staat het complex op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

De herinnering aan de gekwelde vorst, de echte "zwijger" van zijn eeuw, zal vooral bewaard blijven in dit uitgestrekte gebouwencomplex in San Lorenzo de El Escorial, in 1559 begonnen door Juan Bautista de Toledo en voortgezet door Juan de Herrera.

Lange tijd zagen toeristen dit abdij-mausoleum louter als een toonbeeld van een megalomane fanaticus die vooral bekendstond om de onoverwinnelijke Armada. Schrijvers zagen het als een overblijvend symbool van de Inquisitie. Wie door de symboliek heen kijkt, ziet een buitengewoon staaltje architectuur.

Het Escorial is een complex van ongeveer 200 m in het vierkant, op een eenzaam bergachtig terrein, dat voldeed aan alle noodzakelijke voorwaarden voor Filips' streng-religieuze opvatting van het koningschap: een centrale binnenplaats beheerst door een kerk met een koepel, aan de ene kant geflankeerd door een klooster en aan de andere kant door een seminarie en koninklijke vertrekken. Groots, grimmig en ascetisch.

Het complex is 13 hectare groot met meer dan 16 binnenpleinen, 1200 deuren, 2675 ramen, 4000 kamers, 16 kilometer gangen en maar liefst 86 trapzalen zijn in een gebouw gegoten naar het model van het rooster waarop de heilige Laurentius geroosterd werd. De bezoeker wordt verder geïmponeerd door de imposante muren van Guadarramagraniet en de ornamenten die zo on-Spaans lijken.

Filips II liet het Escorial bouwen als laatste rustplaats voor zijn vader, en een plek waar hij zich kon terugtrekken en een gemeenschap van geestelijken kon bidden voor zijn eeuwige rust. Hij wilde in het Escorial ook alleen kunnen spreken zowel met God als met zijn vader - en vaak lijkt het of hij die twee niet goed uit elkaar wist te houden.

In het Escorial ontbreken slechts twee van Spanjes vorsten en hun eega’s. Alle andere liggen onder het altaar van de enorme basiliek. Filips' privévertrekken komen trouwens uit op dat altaar, zodat hij niets hoefde te missen. Waren er geen erediensten, dan kon hij nog altijd bij zijn kunstverzameling terecht, met onder meer El Greco, Jheronimus Bosch, Titiaan en de Vlaamse Primitieven. Daarnaast bezat hij een bibliotheek van meer dan 40.000 boeken, die niet onderdeed voor die in het Vaticaan. Ook nu worden er nog handschriften en oude drukken bewaard.

Na de Habsburgse overheersing, onder de Bourbons, werd er weinig gebruikgemaakt van het Escorial. Een uitzondering was Karel IV, die er zijn appartementen inrichtte. Zijn vader, Karel III, bouwde in schril contrast met de rest van het Escorial er een klein theater bij.
 

El Escorial - San Lorenzo de El Escorial

Plaza de Toros - Sevilla

Sevilla is vooral bekend om de stierengevechten die gehouden worden in de Plaza de Toros. De bouw van deze arena werd gestart in 1760. Het Spaanse gevoel voor dramatiek en kleur komt tot uiting in wat sommigen bestempelen als "kunst" en wat anderen een barbaars schouwspel vinden.

Monumento A Colon - Barcelona

Het Monumento A Colon, ter herinnering aan Christoffel Columbus, werd in 1886 opgericht naar tekeningenvan Boligas. Van  op deze 50 meter hoge zuil kijkt de befaamde wereldreiziger neer op de haven van Barcelona.

Kathedraal van Santiago de Compostella - Santiago de Compostella

De Kathedraal van Santiago de Compostella is de hoofdkerk van het aartsbisdom Santiago de Compostela. Zij staat in de gelijknamige stad, Santiago de Compostella, in het noord-westen van Spanje. De kathedraal heeft de vorm van een kruiskerk. Zij werd vanaf 1077 onder Alfonso VI van Kastilië gebouwd op de resten van een eerdere kerk uit 800.

Volgens een legende zou het graf van de apostel Jacobus, een van de discipelen van Jezus, zich hier bevinden. Zijn stoffelijk overschot zou, nadat hij in Palestina was onthoofd, in een stenen boot zijn gelegd waarin twee van zijn discipelen meereisden. De boot bereikte vanzelf de Galicische kust, waarna het dode lichaam werd begraven aan de berg Libredón. Over het graf verrees een machtige basiliek.

In 1985 werd de kathedraal als UNESCO Werelderfgoed verklaard. De kathedraal is afgebeeld op de Spaanse munt van 1, 2 en 5 cent.

De kathedraal is 97 m lang en 22 m hoog. Het zuidportaal is in romaanse stijl, het westportaal is barok en de noordkant neo-classistisch en het heeft een gotische kloostergang.

De Botafumeiro is een circa 1,60 m groot wierookvat gemaakt door de goudsmid José Losada in 1851. Hij wordt op hoogtijdagen door het dwarsschip heen en weer gezwaaid aan touwen die onder de viering zijn opgehangen. Het is een beroemde toeristische attractie.
 

Kathedraal van Santiago de Compostella - Santiago de Compostella

Italië

Scheve toren en de Romaanse Dom - Pisa

De Piazza del Duomo of Campo dei Miracoli is de grootste trekpleister van Pisa. De 55 meter hoge Campanille of  "scheve toren", helt reeds over sinds zijn constructie. Om dit gebrek te corrigeren, gaven de bouwers de toren een soort banaanvorm. Recent werden belangrijke werken uitgevoerd om te vermijden dat de toren nog verder zou overhellen.

De Romaanse Dom (11de - 13de eeuw) werd gebouwd naar aanleiding van de zege van de Pisaanse vloot op Palermo. De witmarmeren bekleding is ingelegd met horizontale banden en decoratieve patronen in donkergroen marmer.

Romaanse Dom - Pisa

Het Babtisterium - Pisa

Het Palazzo Publico - Siena

Op de Piazza del Campo vindt men het Palazzo Publico (1287-1355) met links de 102 meter hoge Torro del Mangia

De architect moest op zijn erewoord beloven dat de toren de eerste 2000 jaar niet zou instorten. Let ook op de klok met één wijzer. Tegen de stadhuisgevel bevindt zich een koperen tigram met de naam Jezus, het werd aangebracht naar aanleiding van de Sint-Bernardusprediking aldaar in 1427. Op de Piazza del Campo speelt zich elk jaar op 2 juli en 16 augustus de beroemde Palio af, dit is een volksfeest met ruiters en paarden en heel wat historische en folkloristische klederdrachten

Trulli's - Alberobello

Dit kleine Zuiditaliaanse stadje is wereldvermaard om zijn Trulli: eenvoudige woningen met kegelvormige daken en witgekalkte muren. Het bijzondere van deze daken is dat zij met losse, platte stenen tot concentrische daken zijn opgebouwd. De eerste constructies bestonden slechts één ronde kamer of Trullo. In een latere periode gaf men de voorkeur aan een vierkant grondplan waarbij drie of meerdere vertrekken gegroepeerd werden rond een centrale woonruimte.

In geval van belastingcontrole konden deze huisjes snel worden afgebroken en daarna weer worden opgebouwd. Aldus konden de bewoners ontsnappen aan de zware belastingen die gevorderd werden bij de bouw van een nieuwe stad

San Marcoplein - Venetië

Het Palazzo Ducale (14de -15de eeuw) is het voorbeeld bij uitstek van de Venetiaanse gotiek. Tot 1797 deed het paleis dienst als residentie van de Doge (Hertog) en als regerings-en gerechtsgebouw.

Voor de Camponella (toren) staan 2 granieten Zuilen met de bronzen leeuw van San Marco en het beeld van San Teodoro, de eerste beschermheilige van de stad

Op de spits van de Campanile (toren) prijkt de aartsengel Gabriël. Deze toren rust op 100.000 boomstammen

In de 17de eeuw beslisten Doge en Senaat da alle gondels in het zwart moesten geschilderd zijn

San Marcoplein - Venetië

Voor de Camponella (toren) staan 2 granieten Zuilen met de bronzen leeuw van San Marco en het beeld van San Teodoro, de eerste beschermheilige van de stad

Op de spits van de Campanile (toren) prijkt de aartsengel Gabriël.

Aanlegsteigers voor de gondels bij het San Marcoplein

Villa Rotonda - Vicenza

Villa Almerico Capra ("La Rotonda") is een villa uit 1566 (voltooid in 1571) van de architect Andrea Palladio. Het is een van de beroemdste villa's uit de Renaissance-architectuur. In deze profane villa zijn tempel-elementen van de architectuur uit de oudheid gebruikt.

De villa werd gebouwd in opdracht van Paolo Almerico, een pauselijke hoogwaardigheidsbekleder, die zich erin wilde terugtrekken na zijn terugkeer naar zijn geboortestad Venetië. Het gebouw had als bestemming: 'representatiegebouw'. Almerico's zoon verkocht de villa echter al snel aan de familie Capra, die het bouwwerk ingrijpend lieten aanpassen. De oorspronkelijk door Palladio bedoelde half-cirkelvormige koepel werd door de architect Vincenzo Scamozzi verlaagd en voorzien van een oculus (een opening in de koepel), zoals bij het Pantheon in Rome. Uit praktische overwegingen is deze opening later overdekt met een koepeltje. Het grondplan heeft de vorm van een Grieks kruis. Vier gelijke 'tempelfaçades' met Ionische zuilen omringen een vierkant middendeel.

De villa is gesitueerd op een heuveltop in de nabijheid van Vicenza (Italië), een feit waarmee door Palladio bij zijn ontwerp rekening is gehouden. De koepel van het gebouw en de vier symmetrisch gebouwde voorportalen geven het geheel een bijzondere aanblik. Hoewel niet als agrarisch landhuis gebouwd (zoals veel villa's uit die tijd), hebben de Capra's de bezitting uitgebreid met landerijen en bijgebouwen en deze later als agrarische villa in gebruik genomen.

De koepel is beschilderd met fresco's van Allessandro Manganza en de overige fresco's zijn van Anselmo Canera. Standbeelden van Albanese en Rubini versieren de gevels en de balustraden.
 

Duitsland

Holstentor - Lübeck

De Holstentor is één van de twee overgebleven toegangspoorten tot de Duitse hanzestad Lübeck. Dit laat-gotische bouwwerk bestaat uit twee torens met een toegangspoort ertussen en werd in de 15e eeuw gebouwd. In de loop van de eeuwen is de toren 50 cm weggezakt en moest een aantal keren gerestaureerd worden om te voorkomen dat deze volledig in zou storten.

Tegenwoordig is de poort een museum. Sinds 1987 staat de toren op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

 

 Brandenburger Tor - Berlijn

De Brandenburger Tor (Brandenburgse Poort) is de belangrijkste poort van Berlijn, gebouwd in 1788. De poort staat aan de Pariser Platz en vormt de afsluiting van de boulevard Unter den Linden

Geschiedenis
De Brandenburger Tor is de enige bewaard gebleven stadspoort van Berlijn. Vroeger was de plek waar de poort staat de stadsgrens van het centrum. Wie door de poort wilde, moest tol betalen. De eerste poort stamt uit 1734.

In 1788 werd door architect Carl Gotthard Langhans op dezelfde plek een nieuwe poort gebouwd in opdracht van de Pruisische koning Frederik Willem II, ter herinnering aan de bezetting van de Republiek in 1787 door een Pruisisch leger van 20.000 man.

De poort is 26 meter hoog, 65,5 meter breed en 11 meter diep. Het beeld op het gebouw, een Quadriga (tweewielige wagen met vier paarden), werd in 1806 meegenomen door Napoleon naar Parijs als oorlogsbuit. Het is acht jaar later door een Duitse maarschalk teruggebracht naar Duitsland. Het beeld dat er nu op staat, een Griekse strijdwagen met daarin de godin Victoria, is een replica. Het oorspronkelijke beeld is verloren gegaan tijdens de Tweede Wereldoorlog. De replica is gemaakt met een tijdens de Tweede Wereldoorlog gemaakte gipsafdruk, die in het depot stond van de Berlijnse Firma Noack.

In de jaren 60 van de vorige eeuw werd de Berlijnse Muur aan de westzijde langs deze poort gebouwd. De Brandenburger Tor stond in de Russische sector en was vanaf een verhoging te bezichtigen vanuit het westen. Het was dertig jaar lang niet mogelijk om onder de poort door te lopen, ook niet vanuit oostelijke richting (in verband met de toenmalige grensbeveiliging).

Trivia
Na de val van de Berlijnse Muur werd de Brandenburger Tor gerenoveerd. Na lange en soms felle discussies is besloten ook de adelaar en het ijzeren kruis weer terug te zetten; hoewel voor velen een pijnlijke herinnering aan het nationaalsocialisme. Heden ten dage is de poort het symbool van de Duitse eenheid. De loop van de Muur is met stenen in het wegdek aangegeven. Als bescherming van de poort tegen milieuvervuiling én wegens beveiliging van de ambassades werd bovendien geen doorgaand (auto)verkeer onder de poort toegelaten.

In het zicht van de poort bevindt zich een vestiging van de Amerikaanse koffieketen Starbucks; voor velen een misplaatste verwijzing naar de afloop van de koude oorlog. Later werd zelfs naast de Tor de nieuwe ambassade van de Verenigde Staten op de oude, historische locatie gebouwd
 

 Brandenburger Tor - Berlijn

Brandenburger Tor - Berlijn

Met de Muur die op in 1961 werd gebouwd en op 9 november 1989 ten val werd gebracht een symbool van de democratisering van het Oosten en van de Duitse hereniging

Dom van Speyer - Speyer

De dom van Speyer (Kaiser- und Mariendom zu Speyer) is een kathedraal in de Duitse stad Speyer (Spiers). De dom is de grootste kerk in romaanse stijl ter wereld. Samen met de kathedralen van Mainz en Worms maakt hij deel uit van de drie romaanse Kaiserdome langs de Rijn. De dom staat sinds 1981 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

De bouw begon rond 1030 onder de Salische keizer Koenraad II. In 1061 werd de dom ingewijd. Tussen 1082 en 1106 werd het middenschip voorzien van een stenen gewelf met een spanwijdte van 14 meter.

De crypte geldt als de grootste bewaard gebleven zuilenhal van Europa.

 

Het Kasteel van Eltz - Eltz

In de 12e eeuw wordt de naam „Eltz“ voor het eerst in de bronnen vermeld. De beroemde keizer Frederik Barbarossa schenkte de boerderij in 1157 aan zijn getrouwe dienaar Rudolf van Eltz. Ook in deze tijd bleef de hoeve een woonburcht, wat ze ook in de volgende eeuwen zou blijven - het kasteel „Eltz“ werd nooit tot een versterkte vesting uitgebouwd. Om een erfstrijd te vermijden wordt het in 1268 voor de eerstmaals onder drie nakommelingen verdeeld. Vanaf dat ogenblik begon zijn geschiedenis als gemeenschappelijke erfkasteel als zogenaamde „Ganerbenburg“. Ieder geschlacht bouwde in de loop van de daaropvolgende perioden zijn eigen woonplaats in het van nature kleine kasteelgebied uit. Zo kwam het tot de dichte bebouwing met een onoverzichtelijk aantal erkers, torentjes, daken en andere invlechtingen.


Het kasteel „Eltz“ overleefde als één van de weinige kasteelen in het hele Rijn-Moezel-gebied de vaak turbulente tijden. Zelfs bleef het kasteel gedurende van de verschrikkelijke oorlogen ten tijde van de Franse zonnekoning Lodewijk XIV tegen het einde van de 17e eeuw ombeschadigd. Dit feit was vooral een officier te verdanken, die in het Franse leger diende, maar nog verre familierelaties had met de clan van Eltz. Hij wist met veel diplomatische vaardigheid het verwoestingsbevel van de monarch te verhinderen.

 

Watervalletje

Luxemburg

De Pont Adolphe - Luxemburg

De Pont Adolphe werd begin de 20ste eeuw gebouwd naar het ontwerp van de Franse ingenieur P. Séjourné en dankt haar naam aan de toenmalige groothertog. Als eerste natuurstenen brug met een dergelijke spanwijdte (84 m) was zij een staaltje van technisch vernuft. De brug is gebouwd op een zandstenen rots met steile wanden, waarlangs twee rivieren stromen, de Alzette en de Pétrusse

Polen

Het hof van Artus - Gdansk

Het hof van Artus (15de eeuw) was de zetel van handelsverenigingen en gilden. De gevel is versierd met standbeelden van koningen en mythische figuren, De fontein van Neptunus (17de eeuw), rechtover het hof, staat symbool voor de havenstad.

In 1980 zorgden de vakbondsstrijden van Solidarnosc voor opschudding in Polen en leidden uiteindelijk tot de onafhankelijkheid van het land. Ze werden geleid door Lech Walesa (Nobelprijs 1983), tevens president van Polen van 1990 tot 1995.

Tsjechië

Oude Raadhuis - Praag

Het astronomische uurwerk van Praag (Tsjechisch: Staroměstský orloj of Pražský orloj) is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.

Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.

Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien.

Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan:
- de ware plaatselijke tijd van Praag;
- de tijd, gemeten in een verdeling van 12 'uren' tussen zonsopgang en zonsondergang, de zogenaamde 'ongelijke uren'; zij zijn van dag tot dag langer of korter vermits de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt;
- de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment (24) van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren;
- de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem;
- de sterrentijd.

Het uurwerk bestaat uit drie onafhankelijk van elkaar draaiende schijven: de vaste schijf in het midden, de buitenrand en de zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.

Volgens de legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.

Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.

Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.

Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd.

 

Oude Raadhuis - Praag

Slowakije

De Blauwe Kerk - Bratislava

De Blauwe Kerk in art-nouveaustijl werd in 1913 door de architect Edmund Lechner gebouwd. De blauwe kleur, die zijn oorsprong onder meer vindt in de mozaïeken en de faiencetegels, geeft hem een bijzondere uitstraling. De kerk is gewijd aan de heilige Elisabeth van Hongarije, dochter van Andreas II, geboren in het kasteel van Bratislava.

De Blauwe Kerk - Bratislava

Hongarije

Széchenyi Baden - Boedapest

Dit badhuis is gelegen in de rustige omgeving van het Stadspark (Városliget). Ze werden in 1913 aangelegd voor het overdekte gedeelte. Het buitengedeelte werd in 1927 aangelegd.  Het water komt uit een put van 960 meter diepte. Het wordt al sinds mensenheugenis gebruikt door de inwoners van Boedapest.

Dit badhuis heeft de beschikking over een uniseks buitenbad. In dit bad spelen vooral oudere inwoners van Boedapest een spelletje schaak op drijvende borden terwijl andere inwoners heerlijk relaxen.

Széchenyi Baden - Boedapest

Roemenië

Mogosoaia

Dit schitterende paleis ,een combinatie van Byzantijnse architectuur, Italiaanse renaissance en Walachijse stijl, is aan het einde van de 17de eeuw gebouwd door prins Constantin Brancoveanu van Walachije. Veel gebouwen uit die tijd van overvloed werden opgetrokken in deze stijl, die ook wel Brancovaneustijl wordt genoemd

Slovenië

Ljubljana

Deze originele driedubbele brug overspant de rivier de Ljubljanica. De hoofdbrug werd in 1820 gebouwd ter vervanging van een houten brug. De twee voetgangersbruggen uit 1920 werden bijgebouwd door de architect Plecnik. De werken van deze architect hebben een sterke stempel gedrukt op de stad. Op en aan het plein staan het standbeeld van de grote dichter France Preseren, De franciscanenkerk en het Hauptmannhuis

Ljubljana

Deze originele driedubbele brug overspant de rivier de Ljubljanica

Oostenrijk

Abdij - Melk

De abdij van Melk is een Benedictijnenabdij in Neder-Oostenrijk bij de stad Melk aan de Donau. De huidige abt van het stift is Georg Wilfinger. De abdij werd ontworpen door Jakob Prandtauer.

Geschiedenis
Bij het begin van de 11e eeuw was Melk een machtscentrum van het huis Babenberg in het markgraafschap Oostenrijk. De abdij behield een zekere zelfstandigheid tegenover de markgraven. Bij het begin van de 16e eeuw werden de bezittingen van de abdij in de omgeving van Wenen vernield in de oorlogen met de Ottomaanse Turken. In de 17e eeuw herwon de abdij haar economische zelfstandigheid. Zij werd een centrum van de contrareformatie. In de 18e eeuw werd begonnen met de bouw van de imposante barokke kerk en nieuwe kloostergebouwen.